เสียงนกหวีดแหลมดังก้องไปทั่วค่าย ทหารใหม่ทั้งหมดบนลานฝึกต่างวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงไปทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่ง เหล่าผู้ช่วยที่ยืนอยู่ด้านหลังยิ้มอย่างดุร้าย แล้วไล่ตามไปติดๆการไล่ล่าครั้งใหญ่และน่าตื่นเต้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้วหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ยืนอยู่บนลานฝึกที่ว่างเปล่า ในที่สุดก็เริ่มพูดคุยกัน“หลินชีเยี่ย พวกเราตื่นแต่เช้าตรู่แบบนี้ แค่เพื่อมายืนตรงนี้เหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งหาวหวอด “นี่มันเพิ่งตีสามเอง…ผมง่วงจนเกือบจะยืนหลับไปแล้ว”“ก็นี่เป็นวันแรกของการฝึก พวกเราต้องมาให้ครบทุกคนถึงจะมีอำนาจข่มขวัญได้” อันชิงอวี๋อธิบาย “แต่หลังจากนี้ก็ไม่มีอะไรให้พวกเราทำแล้วล่ะ แค่รอถึงสิบโมงเพื่อเตรียมอาหารกลางวันให้พวกเขาก็พอ”“ชิงอวี๋ เมื่อคืนคุยกับพวกครูฝึกเรื่องเมนูอาหารเป็นยังไงบ้าง?” หลินชีเยี่ยถามราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้“ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว แต่ทำยากนิดหน่อย” อันชิงอวี๋ยักไหล่ “ต้องรับประกันว่าอาหารมีสารอาหารเพียงพอสำหรับการฝึกของทหารใหม่ แต่รสชาติก็ต้องแย่ด้วย……มันจะซับซ้อนเกินไปไหม? จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ?”“จำเป็น” หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างเด็ดขาด “ทหารใหม่พวกนี้ ส่วนใหญ่เคยใช้ชีวิตสุขสบาย ไม่เคยลำบากมาก่อน แต่ถ้าต้องออกสนามรบจริงๆ ก็ไม่มีอาหารอร่อยๆ รอพวกเขาหรอก… เราต้องทำลายมาตรฐานขั้นต่ำในการยอมรับอาหารของพวกเขาที่นี่ เพื่อที่ว่าเมื่อพวกเขาต้องเจอสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย โอกาสรอดชีวิตก็
