รึ่ง กว่าที่การหลบหนีจะสิ้นสุดลง พวกเขาแทบไม่มีโอกาสที่จะอดทนไปจนถึงตอนสุดท้ายได้เลยเมื่อนึกถึงเสียงกรีดร้องที่ดังไม่หยุดหย่อนในโกดังเล็กๆ อันน่าสยดสยองนั้น ทุกคนก็รู้สึกหนาวสั่นในใจ‘ไม่ได้! เราต้องไม่ถูกจับโดยพวกสิ่งลี้ลับเหล่านี้เด็ดขาด!’ขอซ่อนตัวอยู่ที่นี่จนกว่าฟ้าดินจะมลายไปเลย!“ฮี่ๆๆๆ” เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังมาจากด้านหลังของเหล่าทหารใหม่พวกทหารใหม่สะดุ้งโหยง รีบเงยหน้าขึ้นมองไปที่หน้าต่างบานเล็กในห้องเรียน เห็นเงาดำสวมชุดพยาบาลสีเขียวเข้มกำลังค่อยๆ ยืนตัวตรงอยู่บนขอบหน้าต่างด้านนอก แสงรุ่งอรุณสาดส่องอยู่ด้านหลังของมัน ทอดเงาอันน่าสยดสยองและสูงใหญ่ลงบนผนังห้องเรียน รูม่านตาของทหารใหม่หดเล็กลงทันที!“พวกเราถูกพบแล้วเหรอ?!”“เป็นไปได้ยังไง? ตอนที่พวกเราเข้ามา ไม่น่าจะมีสิ่งลี้ลับอื่นเห็นนี่นา!”“ตรงนี้ไม่ใช่จุดบอดทางสายตาหรอกเหรอ? มันยืนอยู่นอกหน้าต่าง แล้วมันเจอพวกเราได้ยังไง?”“เร็ว! รีบหนีเถอะ!!”“……”ทหารใหม่หลายคนกระโดดขึ้นจากพื้นทันที แย่งกันวิ่งไปที่ประตูห้องเรียนอย่างตื่นตระหนก ทันใดนั้นประตูห้องเรียนก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ แมงมุมยักษ์สีขาวซีดตัวหนึ่งกำลังนอนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู ดวงตาสีแดงเข้มเปล่งประกายเย็นเยียบ จ้องมองพวกเขาอย่างเยือกเย็น“อ๊าาา!!!”เมื่อเห็นแมงมุมตัวนี้ ความกลัวในใจของทหารใหม่ทุกคนพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด!สำหรับแมงมุมตัวนี้ที่เคยทำให้ทหารใหม่ทั้งหมดตกใจกลัวในการท
