สนามฝึกในร่มทหารใหม่ทุกคนได้ตื่นจากการหลับใหลแล้ว พวกเขายืนอยู่จับกลุ่มกันอย่างงุนงง และเริ่มพูดคุยกันอย่างวุ่นวาย“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมครูฝึกทุกคนยังอยู่ที่นี่? พวกเขาไม่ได้เสียชีวิตไปแล้วหรอกเหรอ?”“ใช่แล้ว! พวกเราเห็นศพของพวกเขากับตาตัวเองนะ!”“มีใครเห็นการต่อสู้บนโดมเหล็กนั่นบ้างไหม? มันเท่มาก! น่าตื่นตาตื่นใจมาก!”“ฉันเห็นนะ หัวหน้าหน่วยม่านราตรีปลอมนั่น เขาแข็งแกร่งมากจริงๆ ไม่นึกเลยว่ามนุษย์จะสามารถไปถึงระดับนั้นได้”“ไม่จริงน่า? นายยังคิดว่าหัวหน้าหน่วยม่านราตรีเป็นของปลอมอยู่อีกเหรอ?”“หมายความว่ายังไง?”“มันชัดเจนมากว่านี่เป็นการทดสอบที่ครูฝึกจัดให้พวกเรา! พวกเขาแกล้งทำเป็นว่าค่ายฝึกอบรมถูกยึดครองโดยคนของศาสนจักรเทพโบราณ แล้วสร้างบรรยากาศที่กดดันและน่ากลัว เพื่อบังคับให้พวกเราใช้พลังทั้งหมดที่มี……”“ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกเหรอ? แต่ฉันรู้สึกว่าการวิเคราะห์ของพี่ติงและพี่เสิ่นถูกต้องนะ มันดูเป็นธรรมชาติมากไม่เหมือนเรื่องโกหกเลย”“เดี๋ยวก่อน มีใครเห็นพี่เสิ่นบ้างไหม?”“……”ท่ามกลางฝูงชน ติงฉงเฟิงถูกล้อมรอบด้วยทหารใหม่ที่สับสน ไม่ว่าพวกเขาจะถามอย่างไร เขาก็ยังคงนิ่งเงียบด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนักสายตาของเขาจับจ้องไปที่ระเบียงชั้นสองตลอดเวลา ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งเฉาเยวียนที่พิงราวระเบียงอยู่โพล่งขึ้นว่า “ชีเยี่ยกลับมาแล้ว”หลินชีเยี่ยกลับมาจากข้างนอกพร้อมกับฝักดาบ [จั่นไป๋] ที่ว่า
