ะเบิดกลายเป็นปีศาจ สูญเสียความสามารถในการ ‘บิน’ และ ‘ระเบิด’ ไป……ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่า ผนึกเทวะของหลูเป่าโย่วมีความสามารถในการทำให้วัตถุสองชิ้นที่อยู่ในระยะการมองเห็น ‘เสื่อมลง’ พร้อมกันเมื่อเข้าสู่สภาวะ ‘เสื่อมลง’ นี้ วัตถุจะสูญเสียคุณสมบัติดั้งเดิมและได้รับคุณสมบัติปีศาจตามที่หลูเป่าโย่วกำหนดจนถึงตอนนี้ หลินชีเยี่ยเห็นเพียงคุณสมบัติที่แตกต่างกันสองอย่างคือ ‘เน่าเปื่อย’ และ ‘กัดกิน’ เท่านั้นแม้จะไม่สามารถเข้าใจความสามารถของอีกฝ่ายได้อย่างสมบูรณ์ แต่เพียงแค่ข้อจำกัดสองประการคือ ‘มากที่สุดสองชิ้น’ และ ‘ระยะการมองเห็น’ หลินชีเยี่ยก็สามารถทำลายผนึกเทวะของเขาได้อย่างง่ายดายหลินชีเยี่ยไม่ได้ใช้ผนึกเทวะของตัวเองอย่างบุ่มบ่ามตั้งแต่แรก แต่เขารับมือกับอีกฝ่ายไปพลางสังเกตความสามารถของอีกฝ่ายตอนนี้ หลินชีเยี่ยเข้าใจหลูเป่าโย่วแล้ว แต่หลูเป่าโย่วกลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผนึกเทวะของหลินชีเยี่ยนี่ก็เป็นเหตุผลที่หลินชีเยี่ยสามารถทำให้หลูเป่าโย่วบาดเจ็บสาหัสได้ในทันทีแม้ว่าผนึกเทวะของหลูเป่าโย่วจะเหมาะกับการต่อสู้มากกว่า แต่เขาก็ยังเด็กเกินไป……การก้าวร้าวมากเกินไปไม่ใช่เรื่องดีสาเหตุที่หลินชีเยี่ยสามารถก้าวมาถึงจุดนี้ได้ นอกจากองค์ประกอบด้านโชคแล้ว ความสามารถในการวิเคราะห์อย่างใจเย็นไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม ก็มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งเช่นกันท่ามกลางควันคละคลุ้ง หลินชีเยี่ยคว้าดาบสองเล่มที่ร่วง
