ก็ยังต้านทานได้ยาก ผมว่าพวกเราควรจะ……”“พอแล้ว”“……หืม?”ติงฉงเฟิงมองเสิ่นชิงจู่อย่างงุนงง“นายทำได้ดีมาก ฉันจำนายได้แล้ว” เสิ่นชิงจู่พูดอย่างแผ่วเบา “ตอนนี้ นายควรไปพักผ่อนได้แล้ว”สิ้นเสียง เสิ่นชิงจู่ก็ฟาดฝ่ามือลงบนท้ายทอยของติงฉงเฟิง อีกฝ่ายไม่คิดเลยว่าพี่เสิ่นที่ตนไว้ใจที่สุดจะลงมือกะทันหัน จึงถูกโจมตีจนสลบไปอย่างไม่ทันตั้งตัวก่อนจะหมดสติ เขาเห็นภาพพร่าเลือนว่า เสิ่นชิงจู่ล้วงหยิบหน้ากากจิ้งจอกที่คุ้นเคยออกมาจากอกเสื้อ แล้วสวมลงบนใบหน้า……เป๊าะ!!เสียงดีดนิ้วดังก้องในความมืดของราตรีลูกไฟพุ่งผ่านเหนือศีรษะทหารใหม่ ตรงไปยังสมาชิกศาสนจักรเทพโบราณทั้งสามที่ถูกอันชิงอวี๋กักขังไว้ในเส้นใยล่องหน เปลวเพลิงอันเกรี้ยวกราดพลันท่วมท้นร่างของพวกเขาในทันที…“หืม?”ในระหว่างการต่อสู้ หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วและหันไปมองทิศทางที่เสียงระเบิดดังมา“มีหนูแอบเข้ามาสามตัวงั้นเหรอ……” หลินชีเยี่ยพึมพำฉัวะ!ดาบตรงเล่มหนึ่งพุ่งทะลวงอากาศในชั่วพริบตา พร้อมกับพลังแห่งความเสื่อมทรามอันน่าสะพรึงกลัว ฟาดฟันไปที่ลำคอของหลินชีเยี่ย!
