”……“เขานี่เอง!”ในกลุ่มทหารใหม่ ฟางโม่เห็นร่างที่สวมหน้ากากซุนหงอคงเคลื่อนไหวราวกับวิญญาณท่ามกลางฝูงชน ดวงตาของเขาค่อยๆ สว่างขึ้นรัศมีสีทองบางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายและจิตวิญญาณของเขาเปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับได้พบเจอกันอีกครั้งหลังจากพรากจากกันมานาน ราวกับกำลังโห่ร้องเฉลิมฉลองเขาไม่ลังเลเลยที่จะก้าวออกไป มุ่งตรงไปยังหลินชีเยี่ยซู่ม!ในตอนนั้นเอง แสงสีแดงเข้มพุ่งมาจากที่ไกลๆ บนท้องฟ้ายามค่ำคืน!เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีปีกสีแดงเข้มหกปีกอยู่ด้านหลัง มือถือดาบตรง ดวงตาสีแดงก่ำเพ่งมองไปที่หลินชีเยี่ยท่ามกลางฝูงชน ในก้นบึ้งของม่านตาเอ่อล้นไปด้วยความโกรธและความสับสนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนความโกรธแค้นมาจากผนึกเทวะของเขา ส่วนความสับสนมาจากตัวเขาเองหลูเป่าโย่วไม่เข้าใจก่อนหน้านี้ เขาแค่ยืนดูสนามรบอยู่บนหลังคาที่ไกลออกไปอย่างเงียบๆ แต่เมื่อชายสวมหน้ากากซุนหงอคงลงมือผนึกเทวะและพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายก็เริ่มปั่นป่วน บังคับให้เขามาที่นี่ และปรารถนาที่จะต่อสู้กับคนผู้นั้น!สัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในใจบอกเขาว่า ชายคนนั้น… คือศัตรูคู่อาฆาตของเขาการฆ่าเขาคือภารกิจของหลูเป่าโย่วหลูเป่าโย่วกางปีกสีแดงเข้มโดยไม่รู้ตัว บินจากหลังคาตึกที่อยู่ไกลออกไป มุ่งหน้าไปทางหลินชีเยี่ย!เมื่อเห็นประกายสีทองปรากฏในดวงตาของชายที่สวมหน้ากาก หลูเป่าโย่วก็นึกอะไรบางอย่างออก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวังนั
