ึกอบรม ศัตรูก็ย่อมคิดได้เช่นกัน ดังนั้น หอสังเกตการณ์ในบริเวณนี้จึงควรครอบคลุมทัศนวิสัยได้เกือบสมบูรณ์แบบ ไม่ควรมีจุดบอด แต่กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ไม่มีใครอยู่บนหอสังเกตการณ์เหล่านั้นเลยสักคนทั้งค่ายฝึกอบรมดูเหมือนจะว่างเปล่า มีเพียงกลุ่มทหารใหม่จำนวนมากที่วิ่งวุ่นไปมาอย่างไร้ทิศทางอยู่ภายในหลูเป่าโย่วไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในค่ายฝึกอบรม แต่สถานการณ์นี้นับเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมสำหรับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย“พวกคุณห้ามฉันไม่ได้หรอก ครั้งเดียวไม่สำเร็จ ฉันก็จะลองสองครั้ง สองครั้งไม่สำเร็จ ฉันก็จะลองสามครั้ง……”หลูเป่าโย่วพึมพำ “ฉันต้องเข้าไปให้ได้ ฉันต้องเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรี แล้วก็……ตามหาเขา”ดวงตาของหลูเป่าโย่วฉายแววมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาใช้สายตาประเมินระยะทางจากยอดเขาถึงค่ายฝึกอบรม แล้วสูดหายใจลึกๆก่อนจะใช้เท้าทั้งสองข้างเหยียบพื้นอย่างแรง แล้วกระโดดลงจากยอดเขาในทันที!ลมแรงหวีดหวิวข้างหู ดวงตาเปล่งประกายสีแดงเพลิง พลังศักดิ์สิทธิ์อันดุร้ายและรุนแรงพุ่งทะลักออกมาจากร่างกายของเขา พร้อมกันนั้น เงาปีกสีแดงเข้มหกปีกค่อยๆ กางออกจากด้านหลังของเขา……เขากระพือปีกทั้งสอง ฝ่าลมแรง ร่อนลงไปทิศทางของค่ายฝึกอบรม…ภายในค่ายฝึกอบรมในความว่างเปล่าของอาคารหอพัก หลินชีเยี่ยรู้สึกถึงบางสิ่ง จึงเงยหน้าขึ้นมองไปยังจุดหนึ่งบนท้องฟ้า“กลิ่นอายนี้……” ใต้หน้ากากซุนหงอคง ดวงตาสีทองเปล่งประกายอย่างควบคุมไม่ได้
