ไม่กี่วินาทีต่อมา ทหารใหม่คนอื่นๆ ก็รีบวิ่งมาเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้อง“เกิดอะไรขึ้น?”“พบคนของหน่วยม่านราตรีแล้วเหรอ? พวกเขาอยู่ที่ไหน?”เฉียนตัวตัวนั่งอยู่บนพื้นด้วยความหวาดกลัว คลานถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง ชี้นิ้วไปที่พุ่มไม้ด้านหลังด้วยใบหน้าซีดขาว!“มีคนถูกฆ่า……มีคนถูกฆ่า!!”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทหารใหม่คนอื่นๆ สีหน้าเปลี่ยนไป เดินตรงไปที่หลังพุ่มไม้ในชั่วขณะถัดมา ร่างกายของพวกเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง“ทำไมถึงเป็นแบบนี้……”มีคนเดินไปข้างๆ ศพนั้น ก้มตัวลงตรวจสอบอย่างละเอียด “ตายแล้วจริงๆ……”“นั่นคือ ครูฝึกหลี่ ฉันจำเขาได้” ทหารใหม่คนอื่นๆ หน้าเสีย พวกเขาหันไปมองเฉียนตัวตัว “นายเห็นไหมว่าใครเป็นคนทำ?”“หน่วยม่านราตรี! เขาสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม มือซ้ายถือหน้ากากซัวเจ๋งด้วย!” เฉียนตัวตัวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา“พูดอะไรเหลวไหล? ม่านราตรีเป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้าของต้าเซี่ย พวกเขาจะฆ่าคนได้ยังไง… นายต้องตาฝาดแน่ๆ!” ทหารใหม่คนหนึ่งโต้แย้ง“ไม่ เขาไม่ได้ตาฝาด” หลิวหยางที่เงียบมาตลอดพูดขึ้น “ฉันเป็นพยานได้”“……”“ฉันคิดว่า พวกเราน่าจะลองสมมติว่าพวกเขาไม่ได้ตาฝาด” ในเวลานี้ ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากฝูงชน “จากข้อมูลที่เรารู้ตอนนี้ ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้สองอย่าง อย่างแรก หน่วยม่านราตรีกบฏ ฆ่าครูฝึกของค่ายฝึกอบรมนี้……”“ไร้สาระ ทำไมพวกเขาต้องทำแบบนั้นด้วย?” ทหารใหม่คนหนึ่งโต้แย้งทันที“นั่นมันไม่สมเหตุสมผล”“ฉันก็คิ
