หลินชีเยี่ยมองดูแถบความคืบหน้านั้น ในใจก็เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูกในที่สุด……ก็ทะลุ 20% แล้ว!ภายใต้การพูดคุยโน้มน้าวใจอย่างไม่ย่อท้อของเขา ซุนหงอคงที่แต่เดิมนิ่งเฉยราวกับหินผา ไม่สนใจใคร ในที่สุดก็เริ่มจากการตอบสนองเล็กๆ น้อยๆ พัฒนาไปจนถึงสามารถสนทนาง่ายๆ ได้แล้ว จากนั้นก็ใช้เหล้าผลไม้เป็นเหยื่อล่อให้เขาออกมาจากห้องพัก……เขากำลังค่อยๆ ก้าวออกมาจากกรงขังนั้นแม้ว่าจะยังห่างไกลจากเป้าหมาย 50% ในขั้นต่อไป แต่เพียงแค่เขายอมก้าวออกมา และยอมสื่อสาร หลินชีเยี่ยก็มั่นใจว่าจะสามารถคลายปมในใจของอีกฝ่ายได้ในเวลาอันสั้นก้าวที่ยากที่สุดได้ก้าวผ่านไปแล้ว ต่อจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถในการจับจิตใจของซุนหงอคงของหลินชีเยี่ยแล้วมองดูร่างที่สวมจีวรนั่งอยู่บนรั้ว หลินชีเยี่ยลังเลครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจไม่เข้าไปทักทาย เพราะเขาสัมผัสได้ว่าในดวงตาคู่นั้นของซุนหงอคงกำลังเปล่งประกายความเศร้าโศกและความคิดถึงอย่างลึกซึ้ง……ในขณะที่เขากำลังหวนรำลึกถึงอดีต ตนเองก็ไม่ควรรบกวนโดยไม่ระวัง อย่างไรเสียเขาก็สามารถออกมาจากห้องพักได้แล้ว ต่อไปก็จะมีโอกาสอีกมากมายหลินชีเยี่ยหันหลังเดินจากต้นไม้ใหญ่ไป เขาเดินขึ้นบันไดอีกด้านหนึ่ง ไปยังห้องผู้ป่วยชั้นสอง และในที่สุดก็หยุดเท้าลงที่หน้าประตูห้องผู้ป่วยห้องที่ห้าหลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นพิภพ หลินชีเยี่ยก็ได้รับสิทธิ์ในการเปิดประตูบานที่ห้า ซึ่งด้านหลังประตูบานนี้คื
