…”หลินชีเยี่ยโบกมือไปมา เพิ่งก้าวไปข้างหน้าได้ก้าวเดียว เสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากร่างกายของเขาอย่างแผ่วเบาเขาชะงักอยู่กับที่ทันที แล้วก้มมองร่างกายตัวเอง รู้สึกถึงคลื่นพลังจิตที่ทรงพลังและแข็งแกร่ง ดวงตาฉายแววประหลาดใจเขา… ทะลวงขีดจำกัดแล้ว?นี่เป็นปริมาณพลังจิตที่บริสุทธิ์และทรงพลังมากที่สุดเท่าที่หลินชีเยี่ยเคยสัมผัสมา มันแตกต่างจากขั้นมหาสมุทรในอดีตราวฟ้ากับเหวหากกล่าวว่าปริมาณพลังจิตก่อนหน้านี้เหมือนมหาสมุทรกว้างใหญ่ แต่ตอนนี้พลังจิตที่เขารู้สึกได้ เกือบเท่ากับปริมาณน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ของโลกรวมกัน แทบจะไม่มีที่สิ้นสุด อีกทั้งยังมีความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น หลินชีเยี่ยประเมินว่าตอนนี้พลังจิตของเขาแข็งแกร่งกว่าตอนอยู่ในขั้นมหาสมุทรหลายสิบเท่านี่คือขั้นพิภพ…ตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่น หลินชีเยี่ยก็รู้สึกอย่างคลุมเครือว่าตัวเองได้สัมผัสถึงธรณีประตูของขั้นพิภพแล้ว แต่จากประสบการณ์ของเขา การจะก้าวข้ามธรณีประตูนี้ต้องใช้เวลาอีกนาน แต่เขาไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้……ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขาทะลวงข้อจำกัดของขั้นพิภพแล้ว พลังจิตของเขากลับยังมีเหลือเฟือ บนพื้นฐานของขั้นพิภพ ยังก้าวไปข้างหน้าได้อีกก้าวใหญ่“นี่คือ…” หลินชีเยี่ยราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ เงยหน้ามองไปยังที่ไม่ไกลนัก เมื่อเห็นทุ่งหญ้าเขียวชอุ่มที่กำลังไหลกลับมาที่เท้าของเขาเหมือนคลื่นน้ำทะเล ในดวงตาก็ปรากฏแววเข้าใจ[สวนลับนิรันดร์]สนา
