ท่ามกลางกลุ่มวงเวทย์อันงดงาม ร่างของชายผมขาวสวมเสื้อคลุมสีฟ้ากำลังลอยอยู่เหนือผิวน้ำทะเล“วงเวทย์ 4,321 วง น่าจะต้านทานได้สักพัก……” หลินชีเยี่ยพึมพำ ดวงตาของเขาลึกล้ำดั่งห้วงเหว เขาก้มมองคลื่นสิ่งลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่เบื้องล่างนับตั้งแต่ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ เข้าร่วมการต่อสู้ หลินชีเยี่ยก็ได้รองรับจิตวิญญาณของเมอร์ลิน และย้ายตัวเองมายังแนวหน้าสุดของด่านเฉินหลง แล้วเริ่มวางป้อมปราการเวทมนตร์อย่างเงียบๆคลื่นสิ่งลี้ลับมีจำนวนมากเกินไป ในขณะที่พวกหลินชีเยี่ยมีเพียงเจ็ดคน ภูมิประเทศที่แคบนั้นช่วยให้พวกเขาต้านทานการบุกรุกของฝูงสัตว์ร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ข้อได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ก็จะหายไปแม้จะรองรับจิตวิญญาณของเมอร์ลินและก้าวข้ามขีดจำกัดขั้นอนันต์ได้ในระยะเวลาอันสั้น หลินชีเยี่ยก็ไม่สามารถเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์ร้ายที่น่ากลัวเช่นนี้ได้เพียงลำพัง สิ่งที่เขาทำได้คือ ใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบของวงเวทย์ในการต่อสู้ สร้าง ‘กำแพง’ อีกชั้นหนึ่งนอกกำแพงด้านนอกนั่นก็คือ ป้อมปราการเวทมนตร์แห่งนี้ป้อมปราการเวทมนตร์นี้เปรียบเสมือนวาล์วที่ปิดกั้นคอหอยของคลื่นสิ่งลี้ลับ ตราบใดที่ป้อมปราการเวทมนตร์ไม่ถูกทำลาย แรงกดดันของคนที่อยู่ด้านหลังหลินชีเยี่ยต้องเผชิญก็จะลดลงอย่างมาก และพวกเขาก็จะสามารถยื้อเวลาไว้ได้นานขึ้นเมื่อหลินชีเยี่ยยกมือขึ้น วงเวทย์ 4,321 วงที่ลอยอยู่ในอากาศก
