ต้าเซี่ยเหนือด่านเจียหลินเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งบินผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว จั่วชิงสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม นั่งอยู่ริมหน้าต่าง ก้มมองป้อมปราการเหล็กขนาดมหึมาเบื้องล่าง“การก่อสร้างด่านเจียหลินไปถึงไหนแล้ว?” จั่วชิงหันไปถาม“เกือบเสร็จหมดแล้วครับ เหลือแค่ส่วนที่พักอาศัยส่วนสุดท้ายที่ยังก่อสร้างอยู่ คาดว่าจะเสร็จภายในสองเดือน”เฉินโม่อวี้ตอบ “ส่วนความคืบหน้าของป้อมปราการระดับ A อีกสิบเอ็ดแห่งก็ใกล้เคียงกัน”จั่วชิงพยักหน้า“ต่อไป ภารกิจหลักคือการแก้ปัญหาการขาดแคลนกำลังพล” แววตาของจั่วชิงเป็นประกาย “แม้ว่าจะมีป้อมปราการระดับ A สิบสองแห่งนี้ แต่กำลังพลที่สามารถระดมไปประจำการทั้งสิบสองแห่งนั้นมีน้อยเกินไป ไม่ต้องกังวลเรื่องกองทัพ แต่จำนวนหน่วยพิทักษ์ราตรีมีน้อยอยู่แล้ว หากต้องการระดมพลเพิ่มเพื่อปกป้องป้อมปราการ ก็ต้องดึงตัวจากหน่วยพิทักษ์ราตรีตามพื้นที่ต่างๆ”เฉินโม่อวี้พยักหน้า “ท่านผู้บัญชาการจั่ว ผมได้รวบรวมข้อมูลตามที่คุณสั่ง หลังจากที่มีการขยายการรับสมัครหน่วยพิทักษ์ราตรีหน้าใหม่ในช่วงสองปีที่ผ่านมา จำนวนหน่วยพิทักษ์ราตรีของต้าเซี่ยเพิ่มจาก 1,992 คน เป็น 2,709คนแต่ในจำนวนสองพันเจ็ดร้อยกว่าคนนี้ เกือบหนึ่งในสามเป็นทหารใหม่ที่เพิ่งเข้าประจำการเมื่อสองปีก่อน หากต้องการดึงตัวทหารผ่านศึกจำนวนมากจากหน่วยพิทักษ์ราตรีทั่วประเทศตามแผนเดิม ก็จะทำให้ประสบการณ์และอายุเฉลี่ยของหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ประจำการตา
