ด่านเฉินหลงท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยคลื่นยักษ์ ภายใต้เงามืดมหึมา เสียงคำรามของสิ่งลี้ลับนับไม่ถ้วนกำลังมุ่งหน้าสู่กำแพงเมืองสีดำสูงตระหง่านฟางจั่วและคนอื่นๆ ยืนอยู่บนยอดกำแพงเมือง เเสื้อคลุมสีแดงเข้มเปียกโชกไปด้วยน้ำทะเล เขาวางมือบนดาบที่เอว ลูบด้ามดาบโดยไม่รู้ตัว สมองกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว“พวกมันมาแล้ว……”ฟางจั่วพึมพำสิ่งลี้ลับหลายพันตัว เพียงแค่แรงกดดันจากพลังของพวกมันที่ผสมปนเปกัน ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนในด่านเฉินหลงหายใจไม่ออก เมื่อรวมกับคลื่นยักษ์และเสียงคำรามที่ดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า หน้าด่านเฉินหลงในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับวันสิ้นโลกท่ามกลางพายุฝน ฟางจั่วหยิบวิทยุสื่อสารในมืออีกข้างขึ้นมา เขาพูดอย่างใจเย็น“เปิดใช้งานแนวป้องกันเฉินหลง”เมื่อสิ้นเสียง คอนกรีตหนาบนกำแพงเหล็กสีดำขนาดใหญ่ก็หดกลับเข้าไปในกำแพง เผยให้เห็นรูสีดำขนาดใหญ่จำนวนมากที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบบนพื้นผิวราวกับรังผึ้งจากนั้น ปากกระบอกปืนใหญ่ก็ยื่นออกมาจากรู ตั้งตระหง่านอย่างหนาแน่นบนผิวกำแพงเหล็กกล้า ปากกระบอกปืนหมุนกลับ ปืนทั้งหมดเล็งไปยังทิศทางที่คลื่นสัตว์ร้ายกำลังบุกเข้ามาตูม ตูม ตูม ตูม!!!แสงไฟเจิดจ้าพุ่งออกมาจากปากกระบอกปืนใหญ่ที่เรียงรายกันเป็นรังผึ้ง กระสุนปืนนับไม่ถ้วนราวกับตาข่ายขนาดใหญ่ไร้รอยต่อ ครอบคลุมท้องฟ้าทั้งหมดในชั่วพริบตา ส่องสว่างผิวมหาสมุทรอันมืดมิดอาวุธร้อนขนาดเล็กทั่วไปอย่างปืนและระเบิดมือน
