สมุทรอันยิ่งใหญ่ แสงไฟ เลือดสด ซากศพ……พื้นทะเลเบื้องหน้าด่านเฉินหลงถูกย้อมเป็นสีแดงฉานอย่างรวดเร็วฟางจั่วและหน่วยพิทักษ์ราตรีคนอื่นๆ ยืนอยู่แถวหน้าสุดของกำแพงเมือง เสียงดังอื้ออึงของปืนใหญ่ทำให้พวกเขาปวดแก้วหู เลือดที่สาดกระเซ็นปะปนกับน้ำทะเลรสเค็มที่ตกลงมาบนร่างกายของพวกเขา กลืนเป็นเนื้อเดียวกับเสื้อคลุมสีแดงเข้ม จนมองไม่เห็นร่องรอยใดๆ“พวกมันบ้าไปแล้วเหรอ?” หน่วยพิทักษ์ราตรีหนุ่มคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขณะมองสิ่งลี้ลับที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัว“พวกมันบ้าไปแล้วนั่นแหละ” ฟางจั่วขมวดคิ้วแน่น “สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีสัญชาตญาณของตัวเอง เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ความเป็นความตาย สัญชาตญาณจะทำให้พวกมันเกิดความหวาดกลัวหรือตึงเครียด แต่การเคลื่อนไหวของสิ่งลี้ลับเหล่านี้กลับไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย……สัญชาตญาณของพวกมันถูกลบออกไปแล้ว ตอนนี้พวกมันเป็นแค่เครื่องจักรสังหารที่ไร้ความรู้สึก”“เป็นฝีมือของพวกเทพต่างแดนใช่ไหม? พวกมันซ่อนตัวอยู่ที่ไหนกันแน่?”“ยังต้องถามอีกเหรอ? พวกมันต้องแอบสังเกตการณ์อยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งนอกอาณาเขตของต้าเซี่ยอย่างแน่นอน”“น่ารังเกียจจริงๆ ถ้ามีฝีมือจริงก็บุกเข้ามาในเขตต้าเซี่ยเลยสิ?”“พวกมันไม่กล้าหรอก” ฟางจั่วหันกลับไปมองทางแผ่นดินต้าเซี่ย “อย่างน้อยพวกมันก็ไม่กล้าในระยะเวลาอันสั้นนี้”โครม!!!ท่ามกลางคลื่นสัตว์ประหลาดมหึมา ทันใดนั้นก็มีสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์ปรากฏขึ้น
