มองด้านข้างทันที จากนั้นปากของเขาก็อ้าค้าง……บนก้อนเมฆสีขาวข้างกายนั้น มีเงาร่างเจ็ดร่างสวมหน้ากาก กำลังจ้องมองมาที่เขาพร้อมเพรียงกันซุนหงอคง ตือโป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง ถังซัมจั๋ง อั้งฮั้ยยี้ จิ้งจอกขาว และเด็กสาวไร้ใบหน้าที่ลอยอยู่กลางอากาศ……ปฏิกิริยาแรกของหลูชิวคือเขาคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอนไปแล้วแม่งเอ๊ย……ไซอิ๋วก็มา นี่ผลข้างเคียงของ ‘เพรียกหาวิญญาณ’ มันรุนแรงเกินไปแล้วรึเปล่าเนี่ย?!ขณะที่หลูชิวกำลังจะตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ ตือโป๊ยก่ายบนก้อนเมฆขาวก็ตะโกนออกมาอีกครั้ง“คุณก็เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเหมือนกันใช่ไหม? อยู่หน่วยไหน? อย่าวิ่งเร็วนักสิ! มาคุยกันบน [เมฆพลิกกาย] ของพวกเราก่อน เราเป็นเพื่อนร่วมงานกันนะ!”บ้าไปแล้วโลกนี้มันบ้าไปแล้ว!ตือโป๊ยก่ายพูดกับเขาว่าเป็นเพื่อนร่วมงาน งั้นพวกเขาก็เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเหมือนกันอย่างนั้นเหรอ?เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลูชิวก็ชะงักไปชั่วขณะหน่วยพิทักษ์ราตรี……หน้ากากไซอิ๋ว…หน่วยรบพิเศษ…ทำไมฟังดูคุ้นหูจัง?เหมือนว่าเมื่อสองปีก่อน มีหน่วยรบพิเศษที่สมาชิกทุกคนสวมหน้ากากไซอิ๋วปรากฏตัวขึ้นมาใช่ไหม? แต่พวกเขาไม่ได้หายตัวไปแล้วเหรอ?“พี่น้อง อย่าเพิ่งวิ่งหนีสิ! พวกเราไม่ใช่คนไม่ดีจริงๆ นะ คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับหน่วยรบพิเศษที่ห้าไหม?” ไป๋หลี่พั่งพั่งล้วงเอาเหรียญตราของตัวเองออกมาจากอก แล้วโบกไปมาในสายลม “พวกเราหน่วยรบพิเศษที่ห้า ‘ม่านราตรี’เข้าใจไหม?”หน่วยรบพิเศษที่ห้า
