ะคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ทั้งร่างเปล่งประกายสีเขียวอ่อน ร่างกลายเป็นเงาวูบไหว กระโดดลงมาจากกำแพงสูงร้อยเมตร ก่อนจะพุ่งเข้าไปในด่านเฉินหลง“ฟางจั่ว หอสื่อสารซ่อมไปถึงไหนแล้ว?!” หลูชิวร่อนลงบนพื้น ถามหน่วยพิทักษ์ราตรีข้างๆ อย่างร้อนรน“ยังไม่เสร็จครับ!” ฟางจั่วรู้ดีว่าสถานการณ์เลวร้ายแค่ไหน จึงเอ่ยอย่างจริงจัง “เพิ่งเริ่มซ่อมได้แค่สองชั่วโมง ยังไม่ทันกู้คืนการสื่อสาร……”“บ้าชิบ!”หลูชิวมองท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลงในระยะไกล พลางสบถออกมา “พวกเทพต่างแดนนี่มันเล็งเวลาไว้แล้วงั้นสิ?”“ตอนนี้เราควรทำยังไงดี?” ฟางจั่วขมวดคิ้วแน่น “การสื่อสารถูกตัดขาด ในทะเลแถบนี้ไม่มีสัญญาณเลย พวกเราอยากส่งข่าวไปให้สำนักงานใหญ่ก็ทำไม่ได้……ตอนนี้ด่านเฉินหลงยังสร้างไม่เสร็จ กำลังรบก็ไม่พอ ถ้าด่านเฉินหลงไม่สามารถทำหน้าที่เตือนภัยล่วงหน้าได้ สถานการณ์เมื่อครึ่งปีก่อนก็จะเกิดซ้ำอีกไม่ใช่เหรอ?”ใบหน้าของหลูชิวพลันมืดครึ้ม“ด้วยกำลังรบของพวกเราในตอนนี้ และคลังอาวุธร้อนในด่านเฉินหลง พวกเราจะสามารถถ่วงเวลาได้นานที่สุดเท่าไหร่?”ฟางจั่วครุ่นคิดสักแล้วตอบว่า “หน่วยพิทักษ์ราตรีของต้าเซี่ยก็มีไม่มากอยู่แล้ว ถึงแม้จะแบ่งกำลังไปประจำการที่ป้อมปราการระดับ A ทั้งสิบสองแห่งที่ยังสร้างไม่เสร็จ เฉลี่ยแล้วแต่ละด่านก็จะมีหน่วยพิทักษ์ราตรีแค่ห้าถึงหกคน เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงสิ่งลี้ลับขนาดนี้ ก็ไม่มีความสามารถในการต่อสู้แบบประจัญหน้าได้เลย หากอาศัย