ลูชิวสูดหายใจลึก หยิบเหรียญตราที่ส่องประกายออกมาจากอกเสื้อ กำไว้ในมือ ดวงตาเต็มไปด้วยความแน่วแน่“หากด่านเฉินหลงแตก ผลที่ตามมาเราทั้งคู่ก็รู้ดี ในเมื่อต้าเซี่ยสร้างป้อมปราการเหล่านี้ขึ้นมาแล้ว ก็ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์ตามที่ควรจะเป็น……ในบรรดาหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ประจำการอยู่ที่นี่ ฉันเป็นคนที่เร็วที่สุด มีเพียงฉันเท่านั้นที่จะสามารถส่งข่าวสถานการณ์ของด่านเฉินหลงออกไปได้ในเวลาอันสั้นที่สุด และในฐานะผู้บัญชาการชั่วคราวของป้อมปราการแห่งนี้ ฉันยังต้องแบกรับภารกิจร่วมชะตากรรมไปพร้อมกับมัน ฟางจั่ว ถ้ารักษาด่านเฉินหลงไว้ได้……หลังจากที่กลับไปแล้ว ช่วยไปดูโย่วจื่อแทนฉันด้วย ฉันไม่ได้กลับบ้านมาครึ่งปีแล้ว ช่วงนี้เขากำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อพอดี หากพบว่าเขาหลงผิด ฉันต้องรบกวนนายช่วยพาเขากลับมาสู่เส้นทางที่ถูกต้อง”ฟางจั่วอ้าปากค้าง ผ่านไปครู่หนึ่งก็ถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนจะพยักหน้าหนักแน่น“ได้”หลูชิวหลับตา ปลายนิ้วลูบเหรียญตรานั้น เข็มเล็กๆ ดีดออกมา แทงเข้าไปในฝ่ามือของเขาร่างของหลูชิวสั่นสะท้าน ระดับพลังของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!เขาลืมตาขึ้น รอบกายแผ่รัศมีสีเขียวจ้า เท้าทั้งสองเหยียบพื้นอย่างแรง ทั้งร่างกลายเป็นเงาจางๆ หายลับไปที่สุดขอบฟ้า!ฟางจั่วมองตามเขาไป ดวงตาฉายแววเศร้าสร้อย แต่ในไม่ช้าก็สะกดอารมณ์นั้นไว้ ปรับสภาพจิตใจของตัวเองแล้วสั่งการอย่างใจเย็น“ทุกคน! รีบไปที่กำแพงด่านเฉินหลงเด
