ระหลาดตัวนี้ ถือเป็นบรรพบุรุษของสัตว์อสูรและสัตว์ร้ายทั้งปวง ทำให้พวกมันถูกกดทับจนไม่กล้าขยับเขยื้อนทว่าสัตว์อสูรที่ดูเหมือนจะไม่มีใครเอาชนะได้ตัวนี้ กลับมีรอยแผลจากดาบลึกถึงกระดูกบนตัวแพะ พาดผ่านเกือบสองในสามของร่างกาย หากมองผ่านรอยแผลเป็นนั้นก็จะเห็นเลือดเนื้อและอวัยวะภายในของมันได้“ไม่ต้องมาเตือนข้า” หัวสิงโตของไคมีร่าเอ่ยเสียงต่ำ “เรื่องของข้า ยังไม่ถึงคราวที่เทพอินเดียอย่างเจ้าจะมาออกคำสั่ง”“โอ้? พูดแบบนี้ หมายความว่าสุนัขเฝ้าประตูโอลิมปัสอย่างเจ้าก็สามารถมองเห็นเส้นทางแห่งโชคชะตาได้แล้วสินะ?” เสียงของพญาครุฑเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “ไคมีร่า เจ้าก็แค่เครื่องมือที่ใช้สายเลือดสกปรกควบคุมสัตว์ป่าต่ำต้อยพวกนี้เท่านั้น หากไม่ใช่เพราะต้องการให้เจ้าควบคุมฝูงสัตว์ร้ายนี้ ยามที่เจ้าปรากฏตัวต่อหน้าข้าและเห่าหอนอย่างบ้าคลั่งครั้งแรกนั้น เจ้าก็คงกลายเป็นศพไปแล้ว”กรร!!หัวทั้งสามของไคมีร่าจ้องมองไปทางพญาครุฑพร้อมกัน พลางคำรามด้วยความโกรธแค้น“ไอ้นกหน้าโง่ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้าจะชนะข้าได้?”พญาครุฑเหลือบมองรอยแผลบนตัวของไคมีร่าด้วยดวงตาสีดำสนิท แล้วเย้ยหยันว่า “แค่หมาบ้าที่โดนนิกซ์ฟันจนเกือบตายด้วยดาบเดียว ข้าใช้มือเดียวก็ฉีกเจ้าได้แล้ว”“เจ้า!”ขนทั่วร่างของไคมีร่าตั้งชัน หัวสิงโตและหัวแพะต่างแสดงความโกรธเกรี้ยวออกมา มันกำลังจะทำอะไรบางอย่างแต่หัวงูที่อยู่บนหางกลับอ้าปากแลบลิ้นขู่อีกสองหัว ดูเห
