่ยได้ เข้าทางไหนก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ไปกันเถอะ”หลินชีเยี่ยควบคุม [เมฆพลิกกาย] ใต้ร่างของเขา พาทุกคนบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว พุ่งทะยานไปตามทิศทางที่เจียหลานชี้นำ!……ชายแดนต้าเซี่ยกำแพงล่องหนตั้งตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำทะเล ราวกับเป็นปราการแก้วขนาดมหึมา กั้นหมอกหนาที่ม้วนตัวอยู่นอกชายแดนไว้ภายในกำแพงล่องหนนี้ บนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล มีเมืองเหล็กสีดำขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่หลังเส้นพรมแดน เสมือนเป็นด่านทะเลที่กั้นระหว่างต้าเซี่ยกับกำแพงหมอก คอยเฝ้าระวังชายแดนอย่างเงียบงันหากหลินชีเยี่ยและคณะอยู่ที่นี่ คงจะตกตะลึงเมื่อได้เห็นภาพนี้ก่อนที่พวกเขาจะออกจากต้าเซี่ย ที่นี่ยังเป็นเพียงผืนน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงเมืองเหล็กนี้ แม้แต่พื้นที่เล็กๆ ให้ยืนก็ยังไม่มีแต่ในเวลาเพียงสองปี บนผืนน้ำที่ชายแดนต้าเซี่ย ก็สร้างเมืองเหล็กอันยิ่งใหญ่นี้ขึ้นมา ดูจากขนาดพื้นที่แล้ว เมืองเหล็กนี้มีขนาดใหญ่กว่าเมืองชางหนานถึงสามเท่า เหมือนเสาหลักสีดำที่ถูกตอกลึกลงไปในชายแดนของต้าเซี่ย เปล่งประกายสีดำภายใต้แสงอาทิตย์บนกำแพงด้านนอกของเมืองเหล็กนี้ มีตัวอักษรสีแดงฉานขนาดใหญ่สลักอยู่A-011 ‘เฉินหลง’ที่นี่คือ ด่านป้องกันระดับ A ของต้าเซี่ย หมายเลข 011 รหัส ‘ด่านเฉินหลง’ในตอนนี้ บนกำแพงเหล็กของด่านเฉินหลง มีร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มกำลังถือกล้องส่องทางไกล เฝ้าสังเกตการณ์กำแพ
