อามามิยะ ฮารูกิเงียบไปครู่หนึ่ง“จะกลับมาอีกไหม?”“อาจจะไม่”“……งั้น ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ”“อืม”หลังจากเงียบไปชั่วครู่ หลินชีเยี่ยก็ถอดดาบมากาตสึที่เอวทั้งหมดออก แล้วส่งให้อามามิยะ ฮารูกิ เหลือไว้เพียงดาบ [จั่นไป๋] เล่มเดียวสำหรับตัวเองดาบทั้งห้าเล่ม ได้แก่ โคกุโจ อาเมะคูซูเระ วาตาริคุ ฮิโตมิ และคามิคาคุชิ“ผมคืน [อาเมะคูซูเระ] ให้คุณ และ [คามิคาคุชิ] ของฟุรุฮาระ โยชิกิ……ตอนที่ยืมดาบ ผมค่อนข้างรุนแรงไปหน่อย ช่วยขอโทษเขาแทนผมด้วย ส่วนดาบ [โคกุโจ] [วาตาริคุ] และ [ฮิโตมิ] ให้ยืมไว้ก่อน รอให้คุณรวมดาบทั้งเก้าเล่มเป็นหนึ่งเดียว และหาวิธีช่วยทุกคนในแวดวงผู้เลื่อมใสได้แล้วค่อยคืนให้ผม”ดาบทั้งห้าเล่มวางซ้อนกัน ดูยิ่งใหญ่มาก อามามิยะ ฮารูกิไม่ได้รับดาบทั้งหมดไว้ แต่หยิบดาบสองเล่มที่เป็นของตัวเองและฟุรุฮาระ โยชิกิมาก่อน แล้วถามว่า“สองเล่มนี้ผมรับไว้ได้ แต่ถ้าคุณกลับประเทศ [โคกุโจ] [วาตาริคุ] และ [ฮิโตมิ] น่าจะช่วยคุณได้มากเหมือนกันนะ? จะให้ยืมทั้งหมดแบบนี้จริงเหรอ?”“ตอนที่คุณให้ผมยืม [อาเมะคูซูเระ] คุณไม่ได้กังวลอะไรขนาดนี้นี่” หลินชีเยี่ยยิ้ม “คุณต้องการมันมากกว่าผม”อามามิยะ ฮารูกิยืนนิ่งอยู่กับที่เขาอ้าปากราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หลินชีเยี่ยพูดต่อว่า“อีกอย่าง ผมไม่ชอบพลังการต่อสู้ที่ได้มาจากการพึ่งพาสิ่งของภายนอก แม้ว่าดาบมากาตสึจะแข็งแกร่งมาก เมื่อใช้ดาบทั้งหมดพร้อมกัน ก็สามารถทำให้ผมมีพ
