ี่ล่องหนซึ่งแฝงไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งกระบี่ เฉือนผ่านผิวหนังของไรจูได้อย่างง่ายดาย ตัดหัวของมันออกมาในทันทีแสงสายฟ้าผสมกับเลือดสดพุ่งกระฉูดออกมา แขนขาของไรจูที่กำลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งนั้นหยุดชะงัก จากนั้นทั้งร่างก็แข็งทื่อล้มลงมา กระแทกลงในหลุมลึกอย่างแรงหัวของสัตว์ร้ายที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสนกลิ้งมาอยู่ตรงหน้าของเด็กหนุ่มหลินชีเยี่ยชักดาบ [โคกุโจ] ออกมา เงาคมดาบขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ตรึงหัวที่ตายแล้วไว้กับพื้นตรงหน้าเขาพลังกระบี่สลายไป ลมแรงค่อยๆ สงบลง โดรนลำหนึ่งบินผ่านท้องฟ้า บันทึกภาพเหตุการณ์นี้เอาไว้ทั้งแวดวงผู้เลื่อมใสตกอยู่ในความเงียบสงัดการต่อสู้เมื่อครู่นี้รุนแรงเกินไป โดรนทำได้เพียงถ่ายภาพจากระยะไกลเท่านั้น และมักถูกรบกวนจากสนามแม่เหล็กของการระเบิดเป็นระยะ แต่นั่นไม่ได้ขัดขวางผู้คนในแวดวงผู้เลื่อมใสจากการรับรู้ที่ว่า กลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า‘ม่านราตรี’ กำลังต่อสู้กับเทพเจ้าสายฟ้านั้น เสียงคำรามนั่น สัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวและสูงส่งเหนือสรรพสิ่ง ได้ฝังลึกอยู่ในใจของทุกคนแต่ในตอนนี้ ศีรษะของสัตว์ร้ายยักษ์ที่เป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้ากลับถูกตรึงไว้กับพื้นทุกคนต่างจ้องมองไปที่หน้าจอ มองดูร่างที่มีดวงตาเจิดจ้าดั่งดวงตะวันอันร้อนระอุ มือถือตะเกียบหักและใบดาบสีดำ ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเงียบเทพเจ้าที่พวกเขาเคารพนับถือ……ถูกฆ่าแล้วในตอนนี้ คำพูดที่หลินชีเยี่ยเคยพูดกับแวดวงผู้เลื่อ
