ฟางซือหยูกล่าวเสียงเย็น “คนเดียวที่สามารถแข่งขันกับจื่อเจี๋ยได้ ก็คือเด็กคนนี้ มิเช่นนั้นเจ้าคิดว่าเหตุใดจักรพรรดิประกาศิตสวรรค์จึงพระราชทานพรให้เขาเล่า ถึงแม้ในอนาคตพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ของเขาจะธรรมดาสามัญ แต่หากมีโลหิตเทวะตื่นขึ้น ก็สามารถต่อกรกับอัจฉริยะชั้นยอดได้!”
นอกห้องเงียบไปอีกครั้ง
ชายเสียงทุ้มถอนหายใจเบาๆ กล่าวว่า “ในเมื่อฮูหยินตัดสินใจเช่นนี้แล้ว ข้าก็จะไม่พูดอะไรอีก”
“เจ้าไม่ต้องกังวล ยานี้ข้าขอมาจากขุนเขาอนันต์ เมื่อกินเข้าไปแล้วจะไร้ร่องรอย จะไม่ถูกสืบสาวราวเรื่องได้ และจะไม่มีความเจ็บปวดใดๆ ข้ายังเคลือบน้ำตาลไว้ด้านนอก รสชาติก็จะไม่แปลก ถึงแม้เขาจะยังเล็ก แต่ก็จะไม่ทิ้งความทรงจำที่ลึกซึ้งใดๆ ไว้ อย่างไรเสียเด็กน้อยก็เคยกินลูกกวาดมามากมายแล้ว”
“ถอยไปอีกก้าวหนึ่ง ต่อให้ในอนาคตตรวจพบว่าเขาไม่สามารถปลุกโลหิตเทวะได้ ก็ไม่สามารถตัดสินได้ว่าเป็นฝีมือของพวกเรา ในจวนขุนพลเทวะแห่งนี้ใครๆ ก็มีความเป็นไปได้ทั้งนั้น!”
“อีกอย่าง สายเลือดในขอบเขตนั้น ก็ใช่ว่าจะตื่นขึ้นร้อยเปอร์เซ็นต์เสียเมื่อไหร่ บางทีบุตรชายของเขาอาจจะไม่ได้เรื่องมาตั้งแต่แรกก็ได้?”
พูดถึงตรงนี้ ฟางซือหยูก็หัวเราะเยาะออกมา “ต้องขอบค
