งกันได้อย่างชัดเจนในเศษชิ้นส่วนของโลกเกมเหล่านี้ ยูริ ทากิชิโระพยายามอย่างสุดความสามารถ ค้นหาอย่างบ้าคลั่ง!อย่างไรก็ตาม เขาค้นหาทั่วทั้งโลกเกม 3,291 โลกของเขา แต่ก็ไม่พบวิธีที่จะรักษายูริ โคกูเท็ตสึได้เลย……ท้ายที่สุดแล้ว ความสามารถของเขาเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของ ‘การสร้า’ เพียงแต่ ‘การสร้าง’ แบบนี้ถูกทำให้เป็นรูปธรรมในรูปแบบของเกม และทุกสิ่งที่เหนือธรรมชาติที่ถูกทำให้เป็นรูปธรรมขึ้นมานั้น สามารถใช้ได้กับตัวเขาเองเท่านั้นเกมของเขา ไอเทมของเขา ทุกสิ่งของเขา……มีอยู่เพื่อตัวเขาเองเท่านั้นเขาช่วยยูริ โคกูเท็ตสึไม่ได้เมื่อเห็นโลกเกมที่เกิดขึ้นและดับสลายไปอย่างต่อเนื่องรอบตัวยูริ ทากิชิโระ มุมปากของยูริ โคกูเท็ตสึก็ปรากฏรอยยิ้ม“พอแล้ว……พอแล้วล่ะทากิชิโระ” มุมปากซีดของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความพึงพอใจ “พ่อน่ะ……เห็นพวกนายพี่น้องสบายดี พ่อก็พอใจแล้ว พ่อใช้เวลาครึ่งชีวิตเพื่อช่วยลูกสาวและลูกชายของพ่อ ตอนนี้พ่อจะไปอยู่เคียงข้างเจ้าหญิงยากูซ่าของพ่อแล้ว……หากไม่มีพ่ออยู่ข้างๆ นาย นายคงจะเหงามากสินะ?ทากิชิโระ พ่อต้องไปแล้วล่ะ”ท่ามกลางฉากที่สับสนวุ่นวายในโลกเกม ยูริ โคกูเท็ตสึพิงกำแพงที่พังทลายอยู่ด้านหลัง ค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ
