เมื่อจิตสำนึกเริ่มล่องลอย ทันใดนั้นข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในสมอง
เซียวเหยียนกุมศีรษะ รู้สึกว่าสมองบวมเป่งราวกับจะระเบิดออกมา
สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของเขาปรากฏแววเจ็บปวด
“เหยียนเอ๋อร์ เจ้าเป็นอะไรไป?”
ฟางซือหยูสังเกตเห็นความผิดปกติของเซียวเหยียน นางตกใจจนตัวสั่น รีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
เซียวเหยียนกัดฟันแน่น
กระแสความคิดอันสับสนในสมองค่อยๆ สงบลง เซียวเหยียนจึงพบว่า ในสมองของตนมีความรู้เกี่ยวกับกระบี่เพิ่มขึ้นมามากมาย
ราวกับว่าเขาได้ฝึกฝนเพลงกระบี่อย่างหนักหน่วงทั้งวันทั้งคืนมาเป็นเวลาสองถึงสามปี
ให้ตายสิ ความรู้สึกปวดหัวแบบนี้ เหมือนกับตอนที่วิถีแห่งหมากเลื่อนระดับไม่มีผิด…
เซียวเหยียนนวดขมับ หอบหายใจอย่างหนัก ตอนนี้เขายังเล็กเกินไป สมองยังพัฒนาไม่เต็มที่ ข้อมูลอันซับซ้อนจากวิถีแห่งหมากและเพลงกระบี่ ถือเป็นการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงต่อสมองอันเปราะบางของเขา
เขาไม่ได้พูดอะไร พยายามสงบสติอารมณ์อยู่
“หรือว่าโดนหิมะแล้วจะป่วย?” ฟางซือหยูลองแตะหน้าผากของเซียวเหยียน แต่กลับไม่รู้สึกว่ามีไข้ จึงอดสงสัยไม่ได้
ในตอนนี้ เซียวเหยียนฟื้นตัวเต็มที่แล้ว เขามองแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของแม่รอง ชี้ไปที่ปากของตน แ
