เสิ่นชิงจู่เห็นภาพนี้ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ เขาจ้องเขม็งไปที่ร่างสีเขียวที่กำลังลอยละลิ่วอยู่ท่ามกลางฝูงชน ไฟโทสะลุกโชนในแววตา“ตายซะ!!”เสิ่นชิงจู่คำรามเสียงต่ำ พลังจิตทั้งหมดในร่างพลุ่งพล่าน ถูกถ่ายเทลงไปในลูกไฟขนาดมหึมาในมือของเขา!ลูกไฟที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างนั้นถูกบีบอัดลงอีกรอบ แสงสีขาวเจิดจ้าปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงสีแดงเพลิงแม้จะมีกำแพงสุญญากาศกั้นอยู่ คลื่นความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวก็ยังคงแผดเผาทุกสิ่งรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง!เขาหันหน้าไป ตะโกนบอกอัคคีภัยที่ถูกเจียงเอ่อร์ควบคุมอยู่“ไม่ต้องช่วยฉันควบคุมลูกไฟแล้ว ฉันทำเองได้ ช่วยพาเขาขึ้นไปบนฟ้าที!”อัคคีภัยพยักหน้า มือทั้งสองข้างลดลงพร้อมกัน เปลวไฟที่เชื่อมต่อกับลูกไฟนั้นพลันขาดออก เขาย่อตัวลงเล็กน้อย เปลวไฟจำนวนมากพุ่งออกมาจากใต้เท้า ในชั่วขณะต่อมา ร่างของเขาก็พุ่งออกไปเหมือนกระสุนปืน!ร่างชุดแดงพุ่งผ่านห่ากระสุนและฝูงแมลงอย่างรวดเร็วภัยพิบัติแมลงเพิ่งสังหารสมาชิกแก๊งเงามรณะไปสี่คน กำลังจะเคลื่อนไหวต่อ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกถึงบางสิ่ง เธอหันไปมองด้านหลังของตัวเองอัคคีภัยพุ่งเข้ามาถึงตัวเธอแล้ว!ภัยพิบัติแมลงพยายามจะหลบหนี แต่ก็สายเกินไปร่างในชุดแดงกอดร่างในชุดเขียวเอาไว้แน่น จากนั้นก็ใช้แรงเท้าทั้งสองข้างกระทืบพื้นอย่างแรง เปลวไฟที่พลุ่งพล่านพวยพุ่งออกมาจากใต้เท้าของเขา ร่างของทั้งสองพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับจรวด!แย่แล้ว!ภั
