ง แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ความทนทานเท่านั้น สำหรับเจียหลาน มันไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งธรรมดา……ในสถานการณ์ที่ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือด ดูเหมือนว่าภัยพิบัติโรคจะเป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็ถูกเจียหลานฉวยโอกาสได้อยู่ดีถ้ายังสู้กันแบบนี้ต่อไป เขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!“มาต่อกันเถอะ!”แตกต่างจากภัยพิบัติโรคที่หน้าตาเคร่งเครียด เจียหลานกลับรู้สึกตื่นเต้นเต็มที่ เธอถือทวนสีทองไว้ในมือ ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะพุ่งเข้าหาภัยพิบัติโรคอย่างรวดเร็วภัยพิบัติโรคไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องต่อสู้กับเธอต่อไปส่วนภายนอกสนามรบที่ถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีม่วง อันชิงอวี๋ยืนอยู่บนดาดฟ้าของตึกฝั่งตรงข้าม มองดูการต่อสู้อันบ้าคลั่งของคนทั้งสองในหมอก มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อยเขาไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด และระดับพลังของเขาก็ด้อยกว่ามาก แม้ว่าตอนนี้เขาจะบุกเข้าไปในสนามรบ ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรตอนนี้เขาทำได้เพียงควบคุมหมอกสีม่วงเหล่านั้นให้โอบล้อมเจียหลานและภัยพิบัติโรคเอาไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าหมอกโรคระบาดของอีกฝ่ายจะไม่แพร่กระจายออกมา และส่งผลกระทบต่อการต่อสู้ของคนอื่น……ในขณะนั้น เขารู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง จึงหันหน้าไปมองในทิศทางหนึ่งที่ปลายถนนมืดสลัว ชายคนหนึ่งสวมชุดสูทสีดำประดับเลื่อม มีดอกกุหลาบเหี่ยวเฉาเสียบอยู่ที่กระเป๋าเสื้อ กำลังเดินอย่างช้าๆ มายังที่แห่งนี้พลางไอออกมาที่เอวของเขา แขว
