งเสิ่นชิงจู่ไปทั้งสองด้าน มุ่งตรงไปยังคลื่นแมลงพิษที่กำลังหลั่งไหลเข้ามา!รถยนต์คันแล้วคันเล่า แล่นผ่านเสิ่นชิงจู่ไปด้วยเสียงดังสนั่น ลมแรงที่เกิดจากตัวรถพัดให้เสื้อคลุมลายเมฆของเขาปลิวสะบัดเสิ่นชิงจู่ประคองลูกไฟที่สามารถทำลายล้างกรุงโตเกียวได้ ยืนนิ่งอยู่กับที่เขาเสี่ยงอันตรายเพื่ออีกฝ่าย อีกฝ่ายก็ยอมสละชีวิตเพื่อเขาไม่มีใครรู้ว่าคนเหล่านี้ที่เคยใช้ชีวิตอย่างหนูในมุมมืดของเมือง เอาความกล้าหาญมาจากไหน ถึงได้ขับรถพุ่งชนร่างในชุดคลุมสีเขียวที่เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุดด้วยรอยยิ้มประชากรห้าสิบล้านคนภายในประเทศนี้ คนที่ตื่นรู้เป็นกลุ่มแรก… กลับเป็นพวกยากูซ่าพวกเขาคือ ‘ความชั่ว’ ที่ไร้ค่า แม้แต่จะถูกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์นำชื่อเข้าบัญชีดำก็ยังไม่คู่ควรพวกเขาต่ำต้อย พวกเขาถูกเหยียดหยาม ทุกคนในประเทศนี้ล้วนรังเกียจพวกเขา แต่ในขณะนี้ ภายใน ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ ที่มีประชากรห้าสิบล้านคนยอมคุกเข่า พวกเขา……กลับเป็นกลุ่มเดียวที่ยืนหยัดพวกเขายืนหยัด เพราะมีคนบอกพวกเขาว่า พวกเขาไม่ควรมีชีวิตอยู่แบบนี้สิ่งที่ชายคนนั้นแบกไว้ ไม่ใช่ลูกไฟขนาดมหึมาที่สามารถทำลายล้างโตเกียว แต่เป็นท้องฟ้าที่เรียกว่า‘พันธนาการ’ ที่ครั้งหนึ่งเคยกดทับพวกเขาจนหายใจไม่ออกตอนนี้ พวกเขายินดีที่จะสละชีวิตเพื่อชายคนนั้นอิโมริ ยูหยิบปืนกลออกมา เขาก้าวลงจากรถ แล้วปิดประตูอย่างแรงเขายืนอยู่แถวหน้าสุดของฝูงแมลง ตะโกนขึ้นไปบนฟ้าสุดเสี
