วงหล่นลงสู่เมือง ขณะที่สมาชิกหน่วยม่านราตรีและผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ก็ตกลงมาปะปนกัน ร่วงลงบริเวณใกล้หอคอยโตเกียวเมื่อเห็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ และอาชญากรระดับอัครมารทั้งเจ็ดตกลงมาบนพื้น ผู้คนบริเวณหอคอยโตเกียวก็ตะโกนด้วยความตกใจ วิ่งหนีออกไปอย่างบ้าคลั่ง ควันหนาทึบลอยขึ้นทั่วทุกทิศทาง โตเกียวจมอยู่ในความวุ่นวายไป๋หลี่พั่งพั่งลุกขึ้นจากพื้น มองดูภัยสงครามที่อยู่ไม่ไกลซึ่งดูเละเทะพอๆ กัน อดไม่ได้ที่จะทำปากจู๋“ชีเยี่ยปล่อยพลังออกมาก็น่าจะบอกกันสักคำ……ทำให้ทรงผมของคุณชายเละไปหมด” ไป๋หลี่พั่งพั่งหันไปมองข้างๆ “เหล่าเฉา นายไม่เป็นไรใช่ไหม?”“กรร! ไม่เป็นไร!”เฉาเยวียนที่บ้าคลั่งไม่สนใจไป๋หลี่พั่งพั่งปีนออกมาจากหลุมลึกที่เขาตกลงไป เปลวไฟอาฆาตรอบตัวลุกโชนรุนแรงขึ้นมาก ดูเหมือนจะโกรธที่ถูกตีอยู่บ้างภัยสงครามเป็นถึงผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ แม้ตอนแรกจะเสียเปรียบเพราะคุณสมบัติที่ไม่สามารถทำลายได้ของดาบตรง แต่เมื่อจริงจังขึ้นมา พลังก็ยังเหนือกว่าเฉาเยวียนที่เปิดสถานะบ้าคลั่งอยู่อีกทั้งอาวุธของภัยสงครามก็คือมือทั้งสองข้างของเขา ความสามารถในการปลดอาวุธทุกสิ่งจึงมีผลจำกัดมากแม้แต่ไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนร่วมมือกัน ก็ทำได้แค่สู้เสมอกับอีกฝ่ายเท่านั้น
