โดยรอบดับลงในทันทีเสิ่นชิงจู่สวมเสื้อคลุมลายเมฆ ยืนอยู่ในพื้นที่สุญญากาศเพียงแห่งเดียวกลางกองเพลิง ดวงตาจ้องมองภัยพิบัติแมลงอย่างเย็นชาบริเวณโดยรอบตัวเขาไม่ได้เป็นสุญญากาศทั้งหมด ตอนนี้เสิ่นชิงจู่ควบคุมความสามารถของเขาได้อย่างแม่นยำแล้ว เขาสามารถสร้างฟองอากาศขึ้นมาในพื้นที่สุญญากาศ ในขณะที่รักษาการหายใจของตัวเอง เขายังสามารถส่งเสียงผ่านฟองอากาศออกไปได้เขามองภัยพิบัติแมลงแล้วเอ่ยเสียงเรียบ“เมื่อเช้า ฉันไม่สามารถฆ่าเธอได้ แต่ตอนนี้……ฉันมาเอาหัวของเธอแล้ว”“หัวของฉันงั้นเหรอ?” ภัยพิบัติแมลงหัวเราะเยาะ “แค่นายน่ะเหรอ?”“แน่นอนว่า……ไม่ใช่”มุมปากของเสิ่นชิงจู่ปรากฏรอยยิ้มบางร่างในชุดคลุมสีแดงพุ่งลงมาจากท้องฟ้าราวกับดาวตก!ตึง!!ร่างนั้นร่วงลงข้างหลังเสิ่นชิงจู่ ชุดคลุมสีแดงสะบัดพลิ้วในสายลม ภัยพิบัติแมลงหันกลับไปมองด้วยความสงสัยเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น ม่านตาพลันหดเล็กลง!“อัคคีภัย?! เป็นไปไม่ได้!”คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเสิ่นชิงจู่ก็คือ ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์หมายเลขสี่ ‘อัคคีภัย’ !หลังจากการต่อสู้ที่โอซาก้า อัคคีภัยถูกหลินชีเยี่ยสังหารด้วยมือตัวเอง จากนั้นภัยสงครามก็เริ่มโปรแกรมสร้างร่างใหม่ให้อัคคีภัยในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยเทคโนโลยีของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาสามารถคัดลอกจิตสำนึกของอัคคีภัยจากคลาวด์ไปยังร่างกายใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้เขาฟื้นคืนชีพได้……แต่ก่อนที่ร่างของอัคคีภัยจะสร้างเสร็จ
