ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย“นายตัดไฟงั้นเหรอ?!” เขาหันไปมองหน้าหลินชีเยี่ยอย่างฉับไว[พูดให้ถูกก็คือ ตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออกไป] เสียงของเจียงเอ่อร์ดังออกมาจากลำโพงบลูทูธ[โรงพยาบาล น้ำประปา ไฟฟ้า และแสงสว่างขั้นพื้นฐานยังคงอยู่ แต่ไฟนีออนตามท้องถนนและอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ไร้ประโยชน์ทั้งหมดถูกปิดลง การใช้พลังงานของทั้งประเทศลดลงประมาณ 92%]“ในเมื่อพลังงานทั้งหมดที่ใช้ในประเทศนี้ล้วนใช้วิญญาณของผู้ตายเป็นเชื้อเพลิง การปิดอุปกรณ์ไฟฟ้า 92% ก็จะช่วยเหลือวิญญาณได้มหาศาล” หลินชีเยี่ยพูดแผ่วเบา“บางที คนในเมืองอาจมองว่าพวกเราเป็นภัยพิบัติ เป็นปีศาจที่พรากแสงสว่างและเสียงคึกคักไป นำพาม่านราตรีอันไร้ขอบเขตมาให้ แต่สักวันหนึ่ง พวกเขาจะพบว่าสิ่งที่พวกเราทำคือการไถ่บาปที่แท้จริง”“ไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่ว ความยุติธรรม ล้วนอยู่ในใจของเรา”“ความยุติธรรม?” ภัยพิบัติคุกคำรามอย่างโกรธเคือง “ที่นี่ พวกเราคือความยุติธรรม!”ตูม!!!เสียงระเบิดดังขึ้น ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่พุ่งผ่านดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังพังทลาย มุ่งตรงไปยังหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ!“หน่วยม่านราตรี” หลินชีเยี่ยมองฝ่ายตรงข้ามที่กำลังบุกเข้ามา ก่อนจะพูดอย่างแผ่วเบา “ต่อสู้!”ฟิ้ว!!!ท่ามกลางคนทั้งเจ็ด ร่างที่ล้อมรอบด้วยเปลวไฟสีดำสนิทก็พุ่งออกมาพร้อมกับดาบเป็นคนแรก!เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งมีจิตสังหารพลุ่งพล่าน ดวงตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยคว
