ด้วยสีหน้าซับซ้อน หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็ยิ้มอย่างขมขื่น“เสิ่นชิงจู่ หน่วยม่านราตรี……ขอกลับเข้าหน่วย”ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่มองร่างที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหล่านี้ด้วยความงุนงงทำไม……จู่ๆ ก็กลายเป็นเจ็ดคนไปแล้ว?หลินชีเยี่ยกวาดตามองเฉาเยวียน ไป๋หลี่พั่งพั่ง และเสิ่นชิงจู่ ดวงตาภายใต้หน้ากากซุนหงอคงสว่างไสวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!เขาอ้าปาก ราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้าย พันคำหมื่นคำก็กลายเป็นคำพูดสั้นๆ“ยินดีต้อนรับ……กลับเข้าหน่วย!!”ม่านราตรีปกคลุมท้องฟ้า ใต้สัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนก้อนเมฆ ร่างทั้งเจ็ดที่พลัดพรากจากกันมาหลายปี ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งพวกเขาอยู่ที่นี่ เพราะม่านราตรีนี้พวกเขามาอยู่ที่นี่ เพราะพวกเขา… คือ ‘ม่านราตรี’ในขณะที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนมาเยือน ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่มุมใดของโลก สุดท้ายก็จะกลับมารวมตัวกันภายใต้ม่านราตรีนี้ ยืนเคียงข้างกันเหมือนดังคำสาบานที่พวกเขาเคยให้ไว้ในม่านหมอก‘ฉันขอเพียงให้ทุกคนที่ฉันหวงแหนภายใต้ม่านราตรีนี้ ปลอดภัยชั่วนิรันดร์ศัตรูของฉัน วิญญาณและจิตใจจะถูกทำลายฉันต้องการให้พวกเรากำหนดโชคชะตาของตัวเอง ฉันต้องการให้พวกเราไร้พ่าย…’เงาร่างเจ็ดคน หน้ากากทั้งเจ็ด ยืนนิ่งอยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน ท่ามกลางสายฝน เหนือสรรพสิ่งพวกเขามองหน้ากัน รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน“พวกนาย……” ภัยพิบัติคุกในชุดคลุมดำมองไปรอบๆ ดวงตาฉายแววสงสัย “พวกนา
