ักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็ยังไม่มีอะไรน่ากลัว เพราะนอกจากหญิงสาวชุดน้ำเงินคนนั้น พลังของคนอื่นๆ ก็สามารถมองทะลุได้อย่างง่ายดายแน่นอนว่าหลินชีเยี่ยที่มีดาบมากาตสึห้าเล่ม ก็มีระดับความอันตรายไม่แพ้หญิงสาวชุดน้ำเงิน“กู่!”ขณะที่ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่กำลังจะลงมือ เสียงนกร้องใสกังวานดังมาจากท้องฟ้าไกลๆทุกคนบนดินแดนศักดิ์สิทธิ์หันไปมอง เห็นเงาของนกกระเรียนสีขาวโบยบินอยู่ใต้เมฆดำ พุ่งมาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าสีขาว!มันคือราชานกกระเรียนขนาดมหึมาที่ประกอบขึ้นจากนกกระดาษจำนวนมากมายและบนหลังของราชานกกระเรียนสีขาวนั้นมีร่างสีดำกอดดาบยืนมั่นคงอยู่ ดวงตาคู่นั้นเฉียบคมยิ่งนัก“นั่นคือ……”อันชิงอวี๋เห็นร่างนั้นแล้ว ดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจ “เฉาเยวียน? ทำไมเขาถึงขี่นกกระดาษมาล่ะ?”“เป็น [ชิสึรุ] ของยูรินะ” หลินชีเยี่ยยิ้มพลางตอบ “ดูเหมือนว่าตอนนี้เด็กน้อยคนนั้นจะเก่งขึ้นมากเลยนะ……”นกกระเรียนสีขาวพาเฉาเยวียนบินมาเหนือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ปีกสองข้างกระพือเบาๆ ในม่านฝน นกกระดาษนับพันนับหมื่นตัวก็แยกออกจากร่างที่ประกอบเป็นนกระเรียนตัวใหญ่ ลอยละล่องอยู่บนฟ้าราวกับเมฆกระดาษ ล้อมรอบร่างของเฉาเยวียนแล้วค่อยๆ ร่อนลงมาท่ามกลางฝูงนกกระดาษ เฉาเยวียนเหยียบลงบนจานบินสีเงิน“เป็นเจ้านั่นนี่!” เมื่อผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เห็นเฉาเยวียนแล้ว ม่านตาก็หดเล็กลงทันที ราวกับนึกถึงความทรงจำที่ไม่ดีบางอย่าง สีหน้าดูแย่มาก‘ทำไมเขา
