พื้นที่ว่างด้านข้างคมดาบสีขาวดุจหิมะเคลื่อนผ่านอากาศอย่างไร้สุรเสียง ทำให้พื้นที่ว่างบนเส้นทางบิดเบี้ยวในชั่วพริบตา ราวกับดาบแห่งมิติล่องหนพาดผ่าน ต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าห่างออกไปหลายร้อยเมตรถูกตัดขาดในทันที ก่อนจะถล่มลงมายังคงเหมือนเดิม สามารถฟันได้โดยไม่คำนึงถึงระยะทาง……แต่ครั้งนี้ หลินชีเยี่ยรู้สึกถึงความแตกต่างดูเหมือนว่าดาบเล่มนี้จะทำได้มากกว่านี้?ด้วยความสงสัยนี้ หลินชีเยี่ยเสียบดาบกลับเข้าฝัก ก่อนจะหลับตาลง รับรู้ถึงการสั่นสะเทือนของพลังจากใบดาบอย่างละเอียด โคจรพลังจิตเข้าไปมากขึ้น……เขาค่อยๆ ชักดาบออกจากฝักในชั่วพริบตา สภาพแวดล้อมรอบตัวหลินชีเยี่ยพลันสั่นไหว เปลี่ยนเป็นโลกประหลาดที่ประกอบด้วยสีขาวดำ เขาลืมตาขึ้นมองไปรอบๆ ใบหน้าปรากฏความประหลาดใจนี่คือ…ความว่างเปล่า?เขาเข้าสู่ความว่างเปล่าโดยตรงเลยเหรอ?ในโลกอันลึกลับของสีขาวดำ หลินชีเยี่ยชักดาบ [จั่นไป๋] ออกมาครึ่งหนึ่ง ลังเลอยู่นานก่อนจะก้าวไปข้างหน้าร่างของเขาเคลื่อนไหวราวกับวิญญาณ ทะลุผ่านกำแพง หิน ดิน อุปกรณ์ ป่าเขา แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตได้อย่างง่ายดาย……เขาเหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ทุกสิ่งในโลกแห่งความเป็นจริงไม่สามารถส่งผลกระทบต่อเขาได้ และเขาสามารถเดินไปมาได้อย่างอิสระในโลกแห่งความว่างเปล่านี้หลินชีเยี่ยนึกในใจแล้วก้าวออกไปอีกก้าว โลกสีขาวดำรอบตัวพลันจางหายไปราวกับคลื่นน้ำ หลังจากรู้สึกมึนงงเล็กน้อย เขาก็มาถึงใจกลางของเขารก
