“เขาหมดสติไปแล้วเหรอ?”เหนือน่านฟ้าโตเกียว จานบินขนาดใหญ่สีเงินลอยนิ่งอยู่เหนือเมฆ อันชิงอวี๋สวมเสื้อกาวน์ ยืนมั่นคงอยู่บนยอดสุดของจานบินแรงลมพัดชายเสื้อคลุมของเขาสะบัดไหว มือซ้ายล้วงกระเป๋าเสื้อคลุม มือขวาถือโทรศัพท์ ผมหน้าม้าปลิวไสวตามแรงลม เขาจ้องมองเมืองเล็กๆ เบื้องล่างพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย[ใช่ ร่างกายของเขาเป็นสีเทาอมฟ้า ทั้งตัวแข็งเหมือนหิน อุณหภูมิและอัตราการเต้นของหัวใจลดลง…] เสียงร้อนรนของลุงเคียวซูเกะดังมาจากปลายสาย [เกิดอะไรขึ้น? นายมีเบาะแสอะไรบ้างไหม?]อันชิงอวี๋ครุ่นคิด หลับตาลงช้าๆ เริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการทดลองสร้างเทพในสมองไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ลืมตาขึ้น“ผมคิดว่าผมรู้แล้ว” ดวงตาของอันชิงอวี๋เคร่งขรึมขึ้น “ในช่วงสิบกว่าปีของการทดลอง ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ได้ฉีดยากระตุ้นศักยภาพเข้าไปในตัวเขา พลังชีวิตของเขาถูกบีบคั้นจากยาเหล่านี้ ถ้าเป็นคนปกติ คงจะตายทันทีหลังจากถูกกระตุ้นแบบนี้สามสี่ครั้งแต่ในขณะเดียวกัน ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ก็ฉีดยาที่มีศักยภาพด้านชีวิตจำนวนมากเข้าไปในตัวเขาด้วย เกิดเป็นสมดุลที่ละเอียดอ่อนกับการสูญเสียศักยภาพ ภายใต้การปรับสมดุลของ ‘โลหิตราชัน’ สมดุลนี้สามารถเพิ่มความสามารถของตัวเขาเองได้ในสภาวะที่มั่นคง แต่สมดุลที่ละเอียดอ่อนนี้เปราะบางมาก เพราะร่างกายของเขาเกิดการพึ่งพายาเหล่านี้แล้ว หากออกห่างจากสมดุลที่เกิดจากยาสองชนิดนี้นานเกินไป ร่างกายของเขาก็
