กำลังจะเริ่มขึ้น……”……ภายในห้องวีไอพีของคลับอามามิยะ ฮารูกินั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น วางดาบ [อาเมะคูซูเระ] ไว้บนหัวเข่า หลับตาสนิทเหมือนกำลังทำสมาธิเสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ครู่หนึ่งต่อมา ประตูก็ถูกเปิดออก หลินชีเยี่ยยืนอยู่นอกประตู พูดกับอามามิยะ ฮารูกิอย่างจริงจัง“อามามิยะ ขอยืม [อาเมะคูซูเระ] หน่อยสิ”ฮารูกิลืมตาขึ้น มองอีกฝ่ายอย่างฉงน แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ลังเล ส่งดาบสีน้ำเงินเข้มให้หลินชีเยี่ย ก่อนจะถามว่า“คุณจะทำอะไร?”หลินชีเยี่ยรับ [อาเมะคูซูเระ] มา แย้มยิ้มเล็กน้อย “ไปช่วยคุณกำจัดอุปสรรคสุดท้าย”อามามิยะ ฮารูกิพลันชะงักยังไม่ทันที่เขาจะเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย หลินชีเยี่ยก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดอีกครั้งว่า“อ้อใช่… เพื่อนของคุณคนนั้น ฟุรุฮาระ โยชิกิ… เขามีนิสัยเป็นยังไง?”“นิสัย?” อามามิยะ ฮารูกิยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “คุณถามเรื่องนี้ทำไม? แม้ว่าเขาจะเป็นคนประหลาด แต่จริงๆ แล้วก็ไม่เลวนะ……”“ขี้โมโหไหม?”“……ไม่นะ”“อ้อ งั้นก็ดีแล้ว”หลินชีเยี่ยพยักหน้า ร่างพลันหายวับไปจากที่เดิมอามามิยะ ฮารูกิมองห้องที่ว่างเปล่าตรงหน้า นึกถึงบทสนทนาประหลาดๆ เมื่อครู่ เริ่มสงสัยว่าตัวเองยังไม่ตื่นหรือเปล่า…………“อิโมริ ยูใช่ไหม?”ร่างของหลินชีเยี่ยปรากฏตัวหน้าห้องทำงานของคลับ มองเห็นร่างที่ยืนอยู่หน้าประตู จึงเอ่ยถามขึ้นอิโมริ ยูเห็นหลินชีเยี่ยก็รีบทักทายอย่างนอบน้อม “ใช่ครับ คุณชิจิยะ มีอะไรให้รับใช้ไหม
