่ที่พูดใต้แสงจันทร์เมื่อคืนผุดขึ้นมาในความคิดของเขาราวกับว่าเขาเข้าใจบางอย่างแล้ว ม่านตาหดตัวอย่างฉับพลัน“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง……” อิโมริ ยูพึมพำ เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าหลินชีเยี่ย เอาหน้าผากจรดพื้น พลางตะโกนว่า“ผมจะไปเตรียมเครื่องบินให้ท่านเดี๋ยวนี้! ผมจะระดมคนทั้งหมดของแก๊งเงามรณะในแถบคันโตไปช่วยบอสใหญ่!แต่ต้องใช้เวลาเตรียมการสักพัก ก่อนหน้านั้น……ขอร้องท่าน ช่วยบอสใหญ่ด้วยเถอะครับ! ได้โปรด!!”อิโมริ ยูโขกศีรษะกับพื้นหลายครั้งจนหน้าผากแดงก่ำ ก่อนจะลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล แล้ววิ่งออกไปนอกคลับด้วยความเร็วสูง!หลินชีเยี่ยมองเงาร่างที่จากไป อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้อนใจในสายตาของพวกยากูซ่าเหล่านี้ ตำแหน่งของเสิ่นชิงจู่สูงส่งจริงๆ……“ชีเยี่ย ฉันพร้อมแล้ว”เจียหลานในชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินเข้ม ถือกล่องดำที่บรรจุ [วิมาน] ผมยาวสีดำถูกมัดด้วยเชือกแดง เดินมาจากอีกฝั่งของทางเดิน“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “ก่อนที่ฉันจะไปโตเกียว ฉันยังมีของอีกอย่างที่ต้องเอากลับมา เธอไปก่อนเลยนะ……อาการของพั่งพั่งเป็นยังไงบ้าง?”“ก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น”“……เอาเถอะ”หลินชีเยี่ยถอนหายใจ “เดี๋ยวอิโมริ ยูจะพาเธอขึ้นเครื่องบิน ฉันไปก่อนล่ะ”“อืม เจอกันที่โตเกียว”เจียหลานพยักหน้าอย่างว่าง่ายหลินชีเยี่ยสะพายดาบสามเล่ม เดินไปที่ลานจอดรถนอกคลับ เลือกรถคันหนึ่งแล้วขับออกไปยังพื้นที่ห่างไกลแห่งหน
