รุ่งอรุณหลินชีเยี่ยนั่งอยู่ข้างเตียงของไป๋หลี่พั่งพั่ง มองพระอาทิตย์ขึ้นนอกหน้าต่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนล้าหลังจากตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์เมื่อคืน หลินชีเยี่ยก็นั่งเฝ้าไป๋หลี่พั่งพั่งอยู่ตลอด พยายามดำดิ่งจิตสำนึกเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวชในห้วงจิต เพื่อหาวิธีปลุกไป๋หลี่พั่งพั่งแต่ไม่ว่าจะเป็นเมอร์ลินหรือบรากี ต่างก็ไม่รู้ที่มาที่ไปของเบาะรองนั่งนั้น ยิ่งไม่รู้ว่าจะปลุกไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไรส่วนทางซุนหงอคง หลินชีเยี่ยก็ถามแล้ว แต่ในตำนานเทพของต้าเซี่ยมีสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเบาะรองนั่งมากมาย หากไม่ได้เห็นเบาะนั้นด้วยตาตนเอง อีกฝ่ายก็ไม่อาจยืนยันได้ว่าเป็นสถานการณ์แบบไหนหลังจากถามไปรอบหนึ่ง หลินชีเยี่ยก็ไม่ได้อะไรเลยดูเหมือนว่าคงต้องรอกลับไปต้าเซี่ยก่อน แล้วค่อยคิดหาวิธี……หลินชีเยี่ยมองเวลาบนผนัง วันนี้เป็นวันที่นัดกับฟุรุฮาระ โยชิกิไว้ เขาจะไปรับ [จั่นไป๋] ที่ซ่อมเสร็จแล้วในช่วงเช้าส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ก็จะมารวมตัวกันที่ฮอกไกโดในยามเย็น จากนั้นก็จะกลับไปยังโลกแห่งหมอกผ่านทางซากโบราณสถาน แล้วกลับไปยังต้าเซี่ยตอนนี้ อันชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์ และเฉาเยวียน คงกำลังเตรียมตัวออกเดินทางมาฮอกไกโดแล้วขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังครุ่นคิด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหลินชีเยี่ยรับรู้ได้ถึงร่างของคนด้านนอกประตู ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาเดินไปเปิดประตู เห็นอัศวินยืนทำหน้าลำบากใจอยู่หล
