ง แต่บางอย่าง ก็สามารถสัมผัสได้ด้วยใจ”“เหมือนกับที่ฉันสามารถรู้สึกถึงความไว้วางใจที่พวกนายมีต่อฉัน”เสิ่นชิงจู่ยื่นมือออกไป เคาะหน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง“ถึงแม้ว่าเราจะไม่ใช่คนโลกเดียวกัน มีอุดมการณ์ที่แตกต่างกัน พูดกันคนละภาษา แต่ในเมื่อพวกนายเชื่อใจฉันถือว่าฉันเป็นหัวหน้า งั้น……ฉันก็จะเชื่อใจพวกนาย”“ถ้าพวกนายรู้ตัวตนของฉันแล้ว และยังเต็มใจที่จะอยู่ที่นี่ ยังยอมรับฉันเป็นหัวหน้า……”“นับจากนี้ไป พวกเราก็คือพี่น้องที่แท้จริง”เสิ่นชิงจู่สูดหายใจลึก สายลมพัดผ่านเสื้อคลุมลายเมฆของเขา สายตากวาดมองผู้คนในลานกว้าง แล้วเอ่ยอย่างช้าๆ ทีละคำ“ทุกคน ฉันคือเสิ่นชิงจู่ เสิ่นชิงจู่แห่งหน่วยม่านราตรี”“ฉัน……ยินดีที่ได้รู้จักพวกนาย”เมื่อสิ้นเสียง เขาก็หลับตาลง ค่อยๆ โค้งคำนับผู้คนเบื้องล่างในลานกว้าง สมาชิกแก๊งเงามรณะกว่าสามร้อยคนต่างยืนนิ่งอยู่กับที่พวกเขาไม่รู้ว่าเสิ่นชิงจู่พูดอะไร และไม่เข้าใจชื่อของเขา แต่พวกเขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ผู้ชายกว่าสามร้อยคนโค้งคำนับพร้อมกัน จนหัวเกือบจะติดเข่าพวกเขาไม่สนใจว่าเสิ่นชิงจู่เป็นใคร มีฐานะอะไรพวกเขารู้แค่ว่า บอสใหญ่โค้งคำนับพวกเขา พวกเขาจึงต้องตอบแทนการคำนับนั้นเพราะบอสใหญ่คือความศรัทธาของพวกเขาทุกคนเปล่งเสียงพร้อมกันอีกครั้ง“ขอคารวะบอสใหญ่!!!”ประโยคเดียวกัน แต่ในหูของเสิ่นชิงจู่กลับได้ยินความหมายที่แตกต่างออกไปมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยเสิ่นชิงจู่ยืดตัวขึ้น ไม
