“เขาพบอันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์แล้วเหรอ?” เจียหลานถามอย่างสงสัย “พวกเขาทั้งสองคนอยู่ที่ไหน?”“เฉาเยวียนไม่ได้บอกรายละเอียด แต่เขาบอกว่าพวกเขาจะติดต่อเรามาเองในไม่ช้า” หลินชีเยี่ยเว้นวรรคชั่วครู่“ฟังจากน้ำเสียงของเขา ดูเหมือนทั้งสองคนนี้จะทำอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่มากร่วมกัน……”“ยิ่งใหญ่มาก?” เว่ยตงเลิกคิ้วขึ้น “มีอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าการกลายเป็นตำนานในวงการยากูซ่า และเข้าควบคุมอำนาจมืดทั้งหมดของญี่ปุ่นอีกล่ะ? หรือว่าพวกเขาจะสามารถปกครองประเทศนี้ได้เลย?”หลินชีเยี่ยคิดอย่างจริงจัง “ถ้าเป็นพวกเขาสองคน ก็มีความเป็นไปได้จริงๆ”เว่ยตงกระตุกมุมปาก แล้วกลอกตาเงียบๆ‘ถ้าพวกนายปกครองประเทศนี้ได้ แล้วพวกเราจะเข้าสมาคมปีศาจไปทำไม?ตกงานเลยดีกว่า’“กลับต้าเซี่ย……” เสิ่นชิงจู่มองออกไปนอกหน้าต่าง ขมวดคิ้วเล็กน้อย “สมาคมปีศาจของพวกเธอ ไม่ใช่บอกว่าจะทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสนี้หรอกเหรอ? แล้วคนที่อาศัยอยู่ในนี้จะทำยังไง?”“ไม่มีทางเลือก พวกเราทำได้แค่อพยพประชากรห้าแสนคนล่วงหน้า ที่เหลือก็ไม่ใช่ธุระของพวกเรา” อัศวินพูดอย่างสุขุม เขามองฮารูกิที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วเปลี่ยนเป็นพูดภาษาญี่ปุ่น “แน่นอน ถ้าพวกเขามีวิธีช่วยเหลือตัวเอง พวกเราก็จะไม่ขัดขวาง เพราะสิ่งที่พวกเราต้องการทำลายคือตัวเครื่องรางสวรรค์ที่บรรจุแวดวงผู้เลื่อมใสนี้เท่านั้น”อามามิยะ ฮารูกิมองความมืดนอกหน้าต่าง เงียบไม่กล่าวอะไรแม้ว่าสมาคมปีศาจและฮารูกิจะมีเ
