ขบวนรถแล่นไปอย่างรวดเร็วบนถนนในยามค่ำคืนในรถเอสยูวีคันใหญ่ เสิ่นชิงจู่มองไปที่เว่ยตงและอัศวินที่นั่งอยู่ด้านหลัง ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง“ดังนั้น พวกคุณมาจากอะไรนะ……ลัทธินอกรีต?”“มันคือสมาคมปีศาจ” อัศวินแก้ไขอย่างจริงจัง “เป็นองค์กรมืออาชีพที่ทำงานในหมอก”“อ๋อ”“……”“ชีเยี่ย พั่งพั่งไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” เสิ่นชิงจู่ไม่สนใจสมาคมปีศาจ แต่ถามหลินชีเยี่ยโดยตรง“วางใจเถอะ เขาแค่ต้องการนอนหลับเพื่อพักผ่อน แต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าต้องนอนนานแค่ไหน”เสิ่นชิงจู่พยักหน้าเบาๆ แล้วหันไปมองหญิงสาวในชุดคลุมน้ำเงินเข้มข้างๆ หลินชีเยี่ย “แล้วเจียหลานล่ะ?”เจียหลานตบอกตัวเอง ยิ้มกว้าง “ฉันจะเป็นอะไรไปได้ยังไง? แต่นายสิ ไม่เจอกันตั้งนาน ตอนนี้กลายเป็นบอสแก๊งยากูซ่าไปแล้ว? เท่มากเลยนะ!”เสิ่นชิงจู่ยิ้มแต่ไม่พูดอะไร“ผมมีคำถาม” เว่ยตงอดไม่ได้ ต้องพูดขึ้น “ถ้าผมเดาไม่ผิด นี่คือแก๊งยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคันไซ แก๊งเงามรณะใช่ไหม? คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงสามารถสั่งการสมาชิกแก๊งเงามรณะได้มากมายขนาดนี้”เสิ่นชิงจู่มองเขาอย่างงุนงง“ผมเป็นบอสใหญ่ ไม่ชัดเจนหรือไง?”เว่ยตงอึ้งไปในฐานะทหารชูชีพที่แฝงตัวอยู่ที่นี่มานาน คอยสอดแนมสถานการณ์แวดวงผู้เลื่อมใส เว่ยตงย่อมรู้ดีว่าแก๊งเงามรณะเป็นองค์กรแบบไหน และเคยได้ยินเรื่องราวตำนานของหัวหน้าแก๊งเงามรณะมาก่อนแต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า หัวหน้าในตำนานคนนี้ จะเป็นสมาชิกของหน่วยรบพิ
