กเลยเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย“แน่นอน” อัศวินเริ่มอธิบาย โดยพูดซ้ำคำอธิบายที่เคยบอกกับเจียหลานและคนอื่นๆ อีกครั้ง “……ประชากรที่นี่มีมากเกินไป อย่าว่าแต่จะปลดปล่อยความคิดของคนมากมายขนาดนี้เลย แค่จะเปลี่ยนความคิดของคนไม่กี่คนก็เป็นเรื่องยากมากแล้ว พวกเราไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเรื่องนี้”หลินชีเยี่ยยักไหล่ ไม่พูดอะไรไม่นานหลังจากนั้น ลูกแก้วแสงของ [ปราการหยก] ก็ลอยขึ้นมาบนผิวน้ำ ภายใต้การควบคุมของหลินชีเยี่ย มันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้าหาฝั่งหลังจากขึ้นฝั่งแล้ว พวกเขาก็ตามเส้นทางที่ฮารูกิและหลินชีเยี่ยมา จนพบรถคันนั้น แต่เนื่องจากมีคนมากเกินไปจึงไม่สามารถนั่งได้ทั้งหมด ทำให้พวกเขารู้สึกลำบากใจขึ้นมาทันที“งั้นแบบนี้แล้วกัน พวกนายพาคนที่หมดสติคนนี้นั่งรถไป ส่วนพวกเราสองคนจะหาวิธีอื่นเอง” อัศวินเดินไปหาเว่ยตงแล้วพูด“ไม่ต้องรีบ” หลินชีเยี่ยพูดขึ้นทันใด เขาหันไปมองอีกฝั่งของถนน แล้วพูดช้าๆ ว่า “อีกเดี๋ยว จะมีคนมารับพวกเรา”
