โดยวิหารสีดำที่ตั้งตระหง่านอยู่บนซากปรักหักพังก่อนหน้านี้ในระหว่างการต่อสู้ เขาไม่ได้สนใจ แต่ตอนนี้เขาเห็นลูกบอลสีเงินที่รูปปั้นเทพถือไว้ในมือ ทันใดนั้นก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด……“นั่นคือ……” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยอู๋เซียงหนานมองตามสายตาของเขา ดวงตาพลันเผยให้เห็นถึงความเข้าใจ “นั่นคือรูปปั้นของเทพีอะมะเทะระสุในเทพปกรณัมของญี่ปุ่น”ความจริงแล้ว สิ่งที่หลินชีเยี่ยถามไม่ใช่เกี่ยวกับรูปปั้นหินนั้น แต่เป็นลูกบอลแสงสีเงินในมือของรูปปั้น เขาขมวดคิ้วพลางจ้องมองลูกบอลนั้นอยู่นาน ในที่สุดก็นึกขึ้นได้ว่าเขารู้สึกถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยนี้ได้จากที่ไหนนั่นคือ ‘รากฐาน’ !ก่อนที่นิกซ์จะจากไป เธอได้มอบรากฐานแห่งรัตติกาลให้กับหลินชีเยี่ย และด้วยสิ่งนี้เองที่ทำให้หลินชีเยี่ยมีโอกาสสร้างกฎเกณฑ์ของตัวเองขึ้นมา นั่นเป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดที่นิกซ์มอบให้เขาและสิ่งตรงหน้านี้ ก็แผ่กลิ่นอายของรากฐานเช่นกัน เพียงแต่ไม่เหมือนกับรากฐานแห่งรัตติกาลของหลินชีเยี่ยนี่เป็นรากฐานของกฎเกณฑ์อีกประเภทหนึ่งงั้นเหรอ?ในชั่วขณะนั้น วามคิดหนึ่งก็วาบขึ้นมาในหัวของหลินชีเยี่ย ปัญหามากมายที่รบกวนเขาก็กระจ่างขึ้นทันทีที่ได้เห็นลูกบอลสีเงินนี้ในความทรงจำของเขา นึกถึงคำพูดของอะอามามิยะ ฮารูกิ “โลหิตราชันเป็นลักษณะพิเศษที่หาได้ยาก……กิริยาท่าทางจะแผ่รัศมีความเป็นจักรพรรดิโดยไม่รู้ตัว……รูปโฉมงดงามผิดธรรมดา สติปัญญาสูงลิ่ว สามารถใช
