งว่าสถานการณ์ของเธอไม่ดีนัก อีกทั้งพั่งพั่งยังปลดอาวุธทวน [วิมาน] ด้วย เธออาจจะตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบมากขึ้น……เธอกำลังตกอยู่ในอันตราย!หัวใจของหลินชีเยี่ยหล่นวูบ เขาวิ่งออกไปนอกประตูพระราชวัง มองไปรอบๆ ที่ขอบของเมฆสีฟ้าคราม นอกจากท้องฟ้าสีเทาหม่นแล้ว เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย แม้แต่ในขอบเขตการรับรู้ทางจิตก็ไม่พบอะไร……เขารู้ว่าเจียหลานอยู่ในซากปรักหักพังนี้ และรู้ว่าเธอกำลังเผชิญปัญหา แต่กลับไม่สามารถค้นหาตำแหน่งของเธอได้หลินชีเยี่ยเริ่มกระวนกระวายขึ้นมาสมองเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว พยายามหาวิธีที่จะระบุตำแหน่งของเจียหลาน เขาหันกลับไป สายตาเหลือบไปเห็นเบาะรองสีขาวที่ลอยอยู่กลางพระราชวัง ซึ่งมีสายธารแสงเหนือไหลผ่านความสงสัยหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวซากปรักหักพังโบราณแห่งนี้กว้างใหญ่ ไป๋หลี่พั่งพั่งทำอย่างไรถึงสามารถใช้การปลดอาวุธของเขาปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดได้?หลินชีเยี่ยจำได้ว่าเมื่อก่อน ไป๋หลี่พั่งพั่งปลดปล่อยผนึกต้องห้าม ภาพหยินหยางสีดำขาวครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยเมตรก็เป็นขีดจำกัดแล้ว แต่ที่นี่ การปลดอาวุธของเขามีผลอย่างน้อยสิบกิโลเมตร ครอบคลุมทั้งเมืองร้างและแม้แต่ศาลเจ้าปีศาจ ถ้าบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของไป๋หลี่พั่งพั่งเอง เขาก็คงบรรลุระดับสูงสุดของมนุษย์หรือแม้แต่เป็นเทพเจ้าไปแล้วแต่หลินชีเยี่ยมั่นใจว่า ไป๋หลี่พั่งพั่งยังไม่ถึงระดับนั้นนั่นหมายความว่า……เขาอาศัยพลังภายนอก?หลินชีเยี
