ต์แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยส่วนเจ้าของดาบมากาตสึ……เขาใช้ดาบมากาตสึไม่ได้ด้วยซ้ำ ถึงจะยอมสละดาบเล่มนี้ ก็แค่ฟันได้ทีเดียว จะถ่วงเวลาได้อย่างไร?ฮารูกิเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ หันไปมองหลินชีเยี่ย ลังเลก่อนจะเอ่ยปาก “งั้นผม……”“บางที เราอาจจะลองใช้แผนที่คิดไว้ ก่อนลงมาที่นี่ได้” หลินชีเยี่ยรู้ว่าเขาจะพูดอะไร จึงพยักหน้ากล่าวว่า “ตอนนี้เราทำได้แค่นี้แล้ว”ฮารูกิชะงักไปครู่หนึ่ง “ตกลง”เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง เว่ยตงรู้สึกงุนงง แต่สถานการณ์ไม่อำนวยให้เขาคิดมาก ใยแมงมุมมากมายได้พุ่งมาอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว!เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย โยนระเบิดพิกเซลในมือออกไป พุ่งตรงไปข้างหน้า พร้อมกับการระเบิดของระเบิดพิกเซลใยแมงมุมจำนวนมากถูกเปลี่ยนเป็นพิกเซลและสลายไป ในขณะเดียวกัน ร่างของหลินชีเยี่ยก็กลายเป็นเงามืดหายวับไปพุ่งไปยังกำแพงด้านหลังโรคุชินบุอย่างรวดเร็ว!เว่ยตงมีระเบิดแค่ลูกเดียว แม้จะระเบิดใยแมงมุมส่วนใหญ่ไปได้ แต่ตราบใดที่โรคุชินบุยังมีชีวิตอยู่ ใยแมงมุมเหล่านี้ก็จะถูกสร้างขึ้นมาไม่หยุด ชั่วครู่ต่อมา ใยแมงมุมอีกกลุ่มใหญ่ก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าทั้งสองคนอีกครั้ง!แกร๊ก!ฮารูกิย่อตัวลงเล็กน้อย มือของเขาจับที่ด้ามดาบยาวสีน้ำเงินเข้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังเขามีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้นใยแมงมุมที่กระจายอยู่ทั่วฟ้าส่องประกายเย็นเยียบ ตัดผ่านอากาศอย่างเงียบกริบ ลมพัดแรงทำให้แก้มของเว่ยตงเริ่มรู้สึกเจ็บ เกือบจะ
