40 คนที่กระจายอยู่ในซากปรักหักพัง ต่างเริ่มบีบเข้ามาจากทิศทางต่างๆ!……อีกด้านหนึ่งเมื่อได้ยินเสียงปืนดังมาแต่ไกล หลินชีเยี่ยและฮารูกิต่างหันไปมองพร้อมกัน“เป็นคนลึกลับคนนั้น” หลินชีเยี่ยเลิกคิ้วขึ้นฮารูกิขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกเราเดินเล่นแบบนี้จะดีเหรอ? ตำแหน่งของเขาถูกเปิดเผยแล้ว เราไม่จำเป็นต้องไปจัดการเขาเหรอ?”“นี่ไม่ใช่การเดินเล่น แต่เป็นการรวบรวมข้อมูลของที่นี่” หลินชีเยี่ยย่อตัวลง ใช้มือทุบทำลายซากกำแพงที่พังทลายอยู่ข้างๆ เมื่อฝุ่นควันฟุ้งกระจาย ข้าวของเครื่องใช้ในห้องที่ถูกทับอยู่ใต้ซากปรักหักพังก็ปรากฏขึ้นมา “และผมก็บอกไปแล้วว่า……อีกสักครู่ เขาจะถูกนำตัวมาอยู่ต่อหน้าพวกเรา”เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของหลินชีเยี่ย แม้ฮารูกิจะยังสงสัยอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงภาพ ‘ปีศาจร้าย’ หน้าตาแปลกๆ เกือบ 40 ตนที่ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบและโค้งคำนับอย่างนอบน้อมต่อหน้าหลินชีเยี่ยเมื่อครู่ เขาก็พยักหน้าวิธีการของผู้บุกรุกช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ……เว่ยตงอุ้มปืนสไนเปอร์ เคลื่อนที่ไปมาท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองราวกับเงา สายตาของเขาคอยระแวดระวังรอบด้าน สังเกตความเคลื่อนไหวรอบตัวในตอนนั้นเอง นาฬิกาดิจิตอลพิกเซลบนข้อมือของเขาก็สว่างขึ้นอีกครั้ง สัญลักษณ์สามเหลี่ยมสีแดงเข้มหลายอันปรากฏขึ้นบนหน้าจอติดๆ กัน และยังเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!อุปกรณ์เตือนภัยที่เขาวางไว้ในบริเวณใกล้เคียงถูกกระตุ้นขึ้นทีล