ขาปรากฏแสงสีดำ พร้อมกันนั้น ความมืดสนิทก็แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วจากปลายนิ้วราวกับมีชีวิต![อนธการกัดกร่อน]เมื่อความมืดขยายวงกว้างออกไป สีดำในดวงตาของหลินชีเยี่ยก็ยิ่งทวีความเข้มข้น บุคลิกของเขาแปรเปลี่ยนไปในทันที แม้ยืนนิ่งอยู่กับที่ ทว่ารัศมีแห่งราชาแผ่ออกมาอย่างน่าเกรงขาม บังเกิดแรงกดดันมหาศาลจนอยากจะคุกเข่ากราบไหว้ในขณะนั้น เขาดูราวกับเทพเจ้าแห่งรัตติกาลฮารูกิยืนอยู่ข้างๆ รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของหลินชีเยี่ยอย่างชัดเจน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นหลินชีเยี่ยใช้ผนึกต้องห้าม และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงออร่าแบบนี้จากอีกฝ่าย แม้เขาจะไม่รู้ว่าหลินชีเยี่ยกำลังทำอะไร แต่ก็พอเดาได้คร่าวๆ ว่านี่คือวิธีเฉพาะของพวกผู้บุกรุกเมื่อความมืดแผ่ขยายออกไป ครอบคลุมพื้นที่เกือบครึ่ง ดวงตาของหลินชีเยี่ยก็ฉายแววดีใจเขาใช้ผนึกต้องห้ามอย่างเอิกเริกขนาดนี้แล้ว แต่สายตาลึกลับนั้นก็ยังไม่จับจ้องมาที่เขา ราวกับว่าเขาไม่มีตัวตนนั่นแสดงว่าแดนโกลาหลนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตที่สายตาลึกลับนั้นครอบคลุมถึงที่นี่ เขาสามารถใช้ผนึกต้องห้ามได้อย่างอิสระนี่เป็นข่าวดีอย่างยิ่งสำหรับเขาหลินชีเยี่ยเก็บผนึกต้องห้าม ความมืดรอบๆ ไหลกลับเข้าสู่ร่างกายของเขาเหมือนเกลียวคลื่น เขาหันไปมองฮารูกิที่อยู่ข้างๆ มุมปากปรากฏรอยยิ้ม“ผู้ช่วยแบบผม คุณหาได้ถูกคนแล้วล่ะ……”ฮารูกิยังไม่ทันเข้าใจความหมายของหลินชีเยี
