ว!’ดวงตาของเว่ยตงเป็นประกาย ร่างกายของเขาพุ่งลงจากยอดตึกอย่างรวดเร็ว ปลายเท้าแตะพื้นเบาๆ ราวกับไร้น้ำหนัก ก่อนจะพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับภูตผีในสมองของเขาจดจำตำแหน่งของสัญญาณเตือนภัยทุกจุดได้อย่างแม่นยำ ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวต่อเนื่อง วิ่งไปอย่างบ้าคลั่งจนถึงบริเวณใกล้จุดสัญญาณเตือนภัยหมายเลข 016 สายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็วในที่สุดก็จับจ้องไปที่ตำแหน่งหนึ่งเขาปีนขึ้นไปบนซากตึกสี่ชั้นอย่างเงียบเชียบ มาหยุดอยู่ที่หลังหน้าต่างเล็กๆ ที่มืดสลัว มือล้วงหยิบกล่องปืนออกมาจากด้านหลัง เปิดออกเผยให้เห็นชิ้นส่วนปืนที่ซับซ้อนบรรจุอยู่ภายในมือทั้งสองข้างหยิบชิ้นส่วนออกมาทีละชิ้น ประกอบเป็นปืนสไนเปอร์อย่างรวดเร็ว วางพาดไว้ที่ขอบหน้าต่างอย่างมั่นคง ก่อนจะเล็งผ่านกล้องส่องทางไกลกำลังขยายสูง ค้นหาทีละนิดไปตามตำแหน่งของสัญญาณเตือนภัยหมายเลข016ในที่สุด เขาก็พบกับร่างที่ทำให้สัญญาณเตือนภัยทำงาน……นั่น……เป็นแร็กคูนตัวน้อยน่ารักที่สวมชุดพยาบาลสีเขียวเข้ม
