ั้น ยิ่งเป็นเวลากลางคืนที่มืดมิดอยู่แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง แสงเดียวที่พอจะมองเห็นได้คือลำแสงจากไฟฉายกันน้ำที่ทั้งสามคนสวมใส่ ทะลุผ่านความมืดมิดของท้องทะเลลึก ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าปลายทางของลำแสงนั้นอยู่ที่ใดพวกเขาลอยเคว้งคว้างอยู่ในห้วงลึกอันมืดมิด ราวกับนักบินอวกาศที่กำลังสำรวจห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลด้วยพิษร้ายของม่านหมอก ทำให้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ในท้องทะเลแห่งนี้ได้ นอกจาก สิ่งลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวเจียหลานกำกล่องดำไว้แน่น เสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มของเธอลอยละล่องไปตามกระแสน้ำ เธอดำดิ่งลงสู่เบื้องล่างสายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง เตรียมพร้อมรับมือกับ สิ่งลี้ลับที่อาจปรากฏตัวขึ้นได้ทุกเมื่อไม่มีใครรู้ว่าทั้งสามคนดำดิ่งลงไปเป็นเวลานานเท่าใดแล้ว ทันใดนั้นพวกเขาก็พบกับความเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นในท้องทะเลเบื้องล่างที่ก้นมหาสมุทรอันมืดมิด ค่อยๆ ปรากฏลำแสงจากไฟฉายอีกสามลำ ส่องสว่างขึ้นมาจากจุดที่ลึกที่สุดตัดกับลำแสงจากไฟฉายของพวกเขา ราวกับว่ามีใครอีกสามคนกำลังลอยตัวขึ้นมาจากห้วงลึกอัศวิน อู๋เซียงหนาน และเจียหลานเบิกตากว้างด้วยความตกใจในท้องทะเลอันเงียบสงัดเช่นนี้ จะมีลำแสงจากไฟฉายได้อย่างไร?‘หรือว่าจะเป็นภาพสะท้อน?’อู๋เซียงหนานเขาคิดในใจ เขาสังเกตเห็นความเชื่อมโยงระหว่างลำแสงทั้งสามกับพวกเขาทันที และในวินาทีนั้นเองที่สุดสายตาของพวกเขาก็ปรากฏภาพของกระจกขนาดมหึมาผิวเรีย
