บกพร่องของตัวดาบเอง ข้าเป็นเพียงวิญญาณดาบ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมันได้”“ผมเข้าใจแล้ว” อามามิยะ ฮารูกิพยักหน้า “คำทำนายสองข้อนี้ก็เพียงพอแล้ว”หลังจากได้รับคำทำนายสองข้อ หลินชีเยี่ยและอามามิยะ ฮารูกิก็รีบเก็บของและออกจากบ้านทันทีเนื่องจากสถานที่นั้นอยู่ห่างไกลจากที่นี่ และทั้งสองคนยังนำอุปกรณ์ดำน้ำมาด้วย อามามิยะ ฮารูกิจึงเช่ารถตู้ไว้ล่วงหน้า แล้วขับมุ่งหน้าไปยังชายฝั่งทะเลในยามค่ำคืน“คุณคิดยังไงกับคำทำนายสองประโยคนั้น?” อามามิยะ ฮารูกิขมวดคิ้วถามหลินชีเยี่ยขณะขับรถหลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “คำทำนายสองประโยคนี้ ประโยคแรกชี้เฉพาะเจาะจงชัดเจน บอกถึงที่อยู่ของกุญแจที่จะหนีออกจากที่แห่งหนึ่ง ไม่มีอะไรต้องพูดถึงมาก ปัญหาอยู่ที่ประโยคที่สอง……”“ ‘ที่ปลายแม่น้ำแสงเหนือ มีผู้ทรงอำนาจสูงสุดดำรงอยู่ทั้งในอดีตและอนาคต’ ……พูดตามตัวอักษรแล้ว นี่น่าจะหมายถึงบุคคลที่สูงส่งเหนือกว่าที่เราจะสามารถสัมผัสได้”หลินชีเยี่ยพึมพำ “แต่ว่า ‘ดำรงอยู่ทั้งในอดีตและอนาคต’ ……หมายความว่ามีอยู่เฉพาะในอดีตและอนาคตแต่ไม่มีอยู่ในปัจจุบันงั้นเหรอ?”“การดำรงอยู่ที่สูงส่งซึ่งไม่อาจสัมผัสได้ในโลกแห่งความจริงงั้นเหรอ” อามามิยะ ฮารูกิส่ายหน้าเบาๆ “ผมยังไม่เข้าใจอยู่ดี”“ผมเองก็จนปัญญา” หลินชีเยี่ยถอนหายใจ “บางทีเมื่อเราเข้าไปในโบราณสถานนั่นแล้ว เราอาจจะได้คำตอบที่ต้องการก็ได้”รถยนต์คันงามแล่นไปบนถนนที่มืดสลัว ราวกับถูกกลืนกินโ