เตรียมตัว เตรียมอะไร”หลินชีเยี่ยมอง [ทาเคฮิเมะ] ที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วพูดช้าๆ “เตรียมชนะเกม……”……โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าภายในห้องหนังสือ เมอร์ลินจ้องมองใบหน้าจริงจังของหลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“เจ้าอยากรู้วิธีเอาชนะพนันนักพยากรณ์งั้นรึ?”“ใช่ครับ” หลินชีเยี่ยพยักหน้ารับ “ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมองเห็นเส้นทางชะตากรรมได้ระดับหนึ่ง วิธีทั่วไปคงเอาชนะไม่ได้ ผมเลยมาขอคำแนะนำจากท่าน”เมอร์ลินมองหลินชีเยี่ยอยู่ครู่หนึ่ง ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย“มีอะไรหรือครับ ท่านเมอร์ลิน?”“การเอาชนะนักพยากรณ์อาจเป็นเรื่องยากสำหรับผู้อื่น แต่สำหรับเจ้า ข้าว่ามิใช่เรื่องยากเย็นอะไร” เมอร์ลินเอ่ยพลางลูบเคราตัวเองอย่างอารมณ์ดี “เจ้าเคยได้ยินประโยคนี้ไหม? มีเพียงเวทมนตร์เท่านั้นที่จะต่อกรกับเวทมนตร์ได้”เขาเว้นวรรคเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “คนที่เจ้าจะเล่นด้วยคือเทพแห่งเวทมนตร์ผู้ยิ่งใหญ่บรรพบุรุษแห่งศาสตร์การพยากรณ์ มีข้าอยู่ตรงนี้ ขอแค่ข้าเบี่ยงเบนเส้นทางชะตากรรมเล็กน้อยนางก็มิอาจเอาชนะเจ้าได้แล้ว”ดวงตาของหลินชีเยี่ยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ“ถ้าเช่นนั้น คืนนี้ขอรบกวนท่านด้วยครับ” หลินชีเยี่ยกล่าวอย่างนอบน้อมก่อนจะขอตัวเดินออกจากห้องไป……ยามราตรีอันเงียบสงัดทั้งสี่คนนั่งล้อมโต๊ะเตี้ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอีกครั้งนี่เป็นโอกาสสองครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะได้รับคำทำนาย ก่อนที่จะลงไปยังซากโบราณ
